اشعار مناجات باخدا در ماه مبارک رمضان
برقِ خاشاکِ گنه، روزهي تابستان است
دود اين آتش جانسوز به از ريحان است
ميتوان يافت ز سي پارهي ماه رمضان
آنچه ز اسرار الهي همه در قرآن است
هست در غنچهي لب بستهي اين ماه، نهان
گلستاني که نسيمش نفس رحمان است
مشو از عزّت اين مُهر الهي غافل
که دراين مُهر بسي گنج گهر پنهان است
ماهرويي که شب قدر بود يک خالش
در سراپردهي ماه رمضان پنهان است
ميکند روزهي ماه رمضان عمر دراز
مدّ انعام دراين دفتر و اين ديوان است
غفلت از تشنگي و گرسنگي کم گردد
که لب خشک بر اين بند گران سوهان است
باش با قدّ دو تا حلقهي اين در صائب
که مراد دو جهان در خم اين چوگان است
صائب تبريزي
[ پنجشنبه 19 تیر 1393 ] [ 16:44 ] [ mahdivahidi ]
[
ارسال نظر(1)
]