آموزش مداحی و اشعار مذهبی

      نازم به سَروری كه زبورش ز كوثر است
      داود اهل بیت صدایش رساتر است

      یك سوره از زبور گلستان هل اتی
      دنیایی از فضائل آل پیمبر است

      یك آیه از صحیفۀ سجّادیه بخوان
      وانگه ببین كه سورۀ نورش چه محشر است

      هركس كه آن صدای رسا را شنید ، دید
      حتی سكوت هم كه كند عین حیدر است

      یعقوب آل فاطمه حالا پدر شده
      آمد محمدی كه به او روح پیكر است

      نسل رسول ، نسل علی ، نسل فاطمه
      بسته به این ولادت و مولود انور است

      هم هاشمی است ، هم علوی هم محمدی
      نسلش حسینی و حسنی ، فخر داور است

      اول محمد آمد و بعداً علی ولی
      اینجا علی زقبل محمد مصوّر است

      او زادۀ خلیلِ سر افرازِ نینواست
      آزادۀذبیحِ خدا سبط صفدر است

      او ناشر حقایق دین محمدی
      احیاگر علوم خداوند اكبر است

      آگاه از عوالم غیب و شهود اوست
      از قلّه های علم و عمل اوست برتر است

      در یك كلام مرتبۀ باقر العلوم
      مولای هفت سرور و بابای جعفر است

      در وصف او هر آنچه سخن هست نارساست
      جز اهل بیت هرچه بیان است بی بر است

      قرآن هر آنچه وصف اولو الامر می كند
      دربارۀ پیمبر و آل پیمبر است

      □□□

      او كیست وصفش این همه توحید آور است
      او كیست كه به گلشن ارباب مِهتر است

      با این همه فضایل گویای حضرتش
      تاریخ او مویِدِ میلاد دیگر است

      او یادگار نهضت سالار كربلاست
      دامن نشین عمّۀ سادات لشگر است

      تا كربلاست ، زینتِ دوش عموی خویش
      وز كربلا ، نظاره گر هیجده سر است

      او راوی تمام شهیدان نینواست
      او شاهد سه ساله و نُه ساله دختر است

      او دیده است چادر خاكیِّ عمه را
      او دیده است بر سر یك نیزه معجر است

      او دیده است نالۀ رأس الحسین را
      او دیده است طشت طلا تیر آخر است

      او دیده است ذبح عظیم قتال را
      او دیده است تیزی خنجر به حنجر است

      او دیده است پردگیان را میان شهر
      او دیده است عمّۀ سادات مضطر است

      او دیده است هلهلۀ اهل شام را
      او دیده است دیدۀ بابا ز خون تر است

   محمود ژولیده

      اکنون به شوق حجت پنجم ز خود گمم
      وآیینه دار طلعت خورشید پنجمم

      چون کشتی سپرده به توفان عنان خویش
      ازموج موج جذبه ی تو در تلاطمم

      آن شمع کوچکم که بیفروزیم اگر
      فخر است با چراغ قبولت به انجمم

      از آفتاب بیشترم با ولای تو
      آیینه ام، فروغ تو را در تجسمم

      *
      حیران آن اسارت و آن غارتم هنوز
      باریک بین فاجعه ی آن تهاجمم

      آری سلام بر تو اماما! که می پرد
      از لب به یاد آن چه کشیدی تبسمم

      طفل چهارساله و طوفان کربلا؟
      حیران این تداعی ام و آن تالمم

      از آن ستم که سوخت در آن، خاندان تو
      هم بر تو عرضه می کنم اینک تظلمم

      گنج مراد خویش نجستم ز هیچکس
      الا تویی که مدح تو را در تکلمم

      هرچند لب به خنده گشایم برابرت
      ز اندوه تو نشسته به خون است مردمم

      *
      ای علم را شکافته و رفته تا به عمق
      حیران آنچه یافتی از این تعلمم

      آن شاعرم که از سر ایثار عاشقم
      بر دوستیت و خصم تو را در تخاصمم

   مرحوم حسین منزوی

      سلام ای باقر علم امامت
      امامت مفتخر بر هر سلامت

      سلام ای طالع ماه خدایی
      هلال بهترین شهر ولایی

      سلام ای قدرت حق در ید تو
      نثار تو سلام ایزد تو

      سلام ما نباشد اعتبارت
      سلام حضرت احمد نثارت

      عطایای الهی پیشوازت
      همه آیات قرآن سرفرازت

      تویی روح تمام معنویات
      ولای تو کند دفع بلیّات

      وصال تو فرار از انحرافات
      جدایی از تو انبوه مکافات

      چه باید گفت در وصف کمالت
      خدا را بهترین صورت جمالت

      جمالت هست ممدوح الهی
      که روحت هست از روح الهی

      من عشقت را نه اینکه می سپاسم
      تو را از روز اول می شناسم

      تو دریای صفات ذوالجلالی
      جمال بی مثال لا یزالی

      سر ما را ولایت سایه بخشید
      تو خورشیدی تو خورشیدی تو خورشید

      مگر ممکن شود وصف تو آیا؟
      که ما یک قطره از قطره، تو دریا

      ولیِّ خالق مطلق تویی تو
      به شهر علم جاء الحق تویی تو

      سعادت را شناساندی به عالم
      شقاوت را هراساندی به عالم

      جمیع دشمنان مغلوب علمت
      جمیع دوستان مجذوب حلمت

      تو از علمت به ما اطعام کردی
      معانی را به ما الهام کردی

      اگر در جذبه ی حق سوخت عاشق
      مناجات از شما آموخت عاشق

      فصاحت مشقی از صُنع ثنایت
      بلاغت رشکی از صوت رسایت

      کرامت عادتی در کُنه ذاتت
      سخاوت اشتهایی از صفاتت

      به وقت ریزش رحمت به یاران
      تو بارانی تو بارانی تو باران

      خدا ما را گزینش با شما کرد
      شروع آفرینش بر شما کرد

      درخت علم جز تو ریشه، هرگز
      تو را برتر کسی اندیشه هرگز

      گره خورده همه هستی به هستت
      امور عالم و آدم به دستت

      شرف شایسته ی شأن رفیعت
      حکومت هدیه ی فکر بدیعت

      سراغ انجم روی تو در طور
      چراغ پنجم نورٌ علی نور

      تو حبل اللهی و حبل المتینی
      ولی اللهی و حق الیقینی

      حیات عشق در چتر ولایت
      نجات دهر در زیر لوایت

      خدا خواهی، مناعت طبعِ دستت
      قیامت را شفاعت ناز شصتت

      تو فرزند بشیری و نذیری
      امیرالمؤمنین را دلپذیری

      تویی یک شاخه از طوبای عصمت
      به باغ کوثر از گلهای عترت

      به حُسن دوست حِصنِ ایمنی تو
      حَسن را نور وجه احسنی تو

      تو در چشم پدر نور دو عینی
      تو یکتا قرّة العین الحسینی

      تو روح سفره ی ایجاد هستیش
      سلیل حضرت سجاد هستی

      پس از یک چله دوران جدایی
      تو تنها یادگار کربلایی

      تو را زهر جفا قاتل نباشد
      تو را جز داغ دل حاصل نباشد

      اسیر کربلا چشم و زبانت
      سفیر نینوا نطق و بیانت

      شهید داغ ثارالله باقر
      به شام غم اسیرالله باقر

   محمود ژولیده

   ای چراغ علم روشن از دمت
      ای رهینِ فضل و دانش عالمت

      با گذشت آفرینش همچنان
      کاروان علم دنبالت روان

      علم ها مشتی ز خروار تواند
      سینه چاک تیغ گفتار تواند

      باقر کلّ علوم عالمی
      خود به تنهایی کتاب محکمی

      هر چه دانش پا گذارد پیشتر
      سر فرود آرد به خاکت بیشتر

      ای امام ابن امام ابن امام
      جابرت آورده از احمد سلام

      دانش از ره مانده در پرواز تو
      چشم جابر روشن از اعجاز تو

      ای چراغ نور، پیش از نورها
      جلوه کرده در تمام طورها

      ملک نا محدود از نور تو پَر
      دُرّ شش دریا و بحر هفت دُرّ

      خانه ی دل تا ابد میعاد تو است
      زینت ماه رجب میلاد تو است

      ای چراغ عقل و دین روشن بتو
      چشم زین العابدین روشن بتو

      علم و حلمت همچو شیر و شکّر است
      هر یکی از دیگری شیرین تر است

      علم تو سرچشمۀ علم خداست
      حلم تو آیینۀ حلم خداست

      پنجه ی علم و خرد بر دامنت
      عاشق خُلق تو حتّی دشمنت

      صد چو جابر دانش آموز تو اند
      شعله های عالم افروز تو اند

      مشرق و مغرب پر از گفتار تو است
      همچو قرآن جاودان آثار تو است

      عارفان سر مست از این ساغرند
      جرعه نوش جام قال الباقرند

      با شمایم ای قلم در دست ها
      ای ز جام معرفت سر مست ها

      تا از این مکتب نگردیدید دور
      از قلم هاتان دمد پیوسته نور

      علم عالم نوری از این مکتب است
      تیره گی ها دوری از این مکتب است

      علم اگر نبود به عترت منتسب
      نیست جز دود چراغ بو لهب

      هر که دور از آل پیغمبر بود
      جهل از دانائیش بهتر بود

      این قلم شمشیر حقّ و باطل است
      گاه جانبخش است و گاهی قاتل است

      گاه فردی عاقلش گیرد به دست
      گاه باشد در کف زنگی مست

      چون کند نور حقیقت را علم
      ذات حق سوگند خورده بر قلم

      ای قلم را کرده شمشیر ستم
      ای زبانت لال، ای دستت قلم

      کشور قرآن و هتّاکی چرا
      خاک اهللبیت و ناپاکی چرا

      ای همه نشریّه ات رسوائیت
      وای وای از این قلم فرسائیت

      ای گناه گمرهان بر گردنت
      ای زمام دل به دست دشمنت

      جهل و رسوایی هم آغوشت شده
      یا غدیر خُم فراموشت شده

      با قلم ظلم و جنایت می کنی
      حمله  بر فقه و ولایت می کنی

      گه تمسخر می کنی توحید را
      گاه منکر می شوی تقلید را

      بی خبر، تقلید ما تعلیم ماست
      در حضور حقّ همان تسلیم ماست

      ما طریق بندگی پیموده ایم
      هم مقلّد هم محقّق بوده ایم

      راه ما تعلیم بوده از نخست
      آنچه محکوم است آن تقلید تو است

      تو که چون طوطی کنی تکرار حرف
      نه به نحوت بوده آگاهی نه صرف

      ما چراغ معرفت افروختیم
      درس خود از اهلبیت آموختیم

      پیرو خطّ امام بافریم
      تا ابد سر مست از این ساغریم

      ما گرفتیم از چنین مکتب کمال
      یافتیم از آل عصمت این جلال

      چارده حصن حصین داریم ما
      چارده حبل المتین داریم ما

      چارده منظومه از یک آسمان
      چارده معصوم از یک دودمان

      چارده تصویر از یک کوه طور
      چارده گوهر ز یک دریای نور

      چارده بی مثل از یک بی مثال
      چارده تصویر حق از یک جمال

      چارده استاد کل با یک کتاب
      چارده فریاد رس با یک خطاب

      چارده مشعل فروز بزم دل
      چارده مصباح دائم مشتعل

      سر خوش از صهبای تو فیقیم ما
      زنده از تقلید و تحقیقیم ما

  «میثم» این تقلید بی تحقیق نیست
      هر که را جز این بود توفیق نیست

      غلامرضا سازگار

 اى ز سرو قدّ رعنا بر صنوبر طعنه زن
      و اى ز ماه روى زیبا مهر را رونق شکن

      همچو من هر کس رخ و قد تو بیند تا ابد
      فارغ است از دیدن خورشید و از سرو چمن

      گر خرامى صبحدم در طرف باغ اى گل عذار
      غنچه از شرم دهانت هیچ نگشاید دهن

      اى تو شمع انجمن از فرط حسن و دلبرى
      هر کجا دارند خوبان دو عالم انجمن

      نسبت حسن تو با یوسف نشاید داد از آنک
      صد هزاران یوسفت افتاده در چاه ذقن

      چشم جادویت نموده شرح بابل مختصر
      بوى گیسویت شکسته رونق مشک ختن

      کى توانم کرد وصف و چون توانم داد شرح
      ز آنچه عشقت مى کند اى نازنین با جان من

      بس بود طبعم پریشان از غم زلفت مگر
      با خیال قد رعنایت کنم موزون سخن

      در مدیح صادر اول امام پنجمین
      کش بود مدّاح ذات ذوالجلال ذوالمنن

      شبل حیدر سبط پیغمبر خدیو انس و جان
      مخزن علم النبیّین کاشف سرّ و علن

      حضرت باقر ضیاى دیده خیرالنسا
      حامى شرع رسول الله هوادار سنن

      جلّ اجلاله توانایى که گر خواهد کنى
      روز، شب، خورشید، مه، افلاک، غبرا، مرد و زن

      دى به یک ایماى او گردد بهار و خار، گل
      بلبل و قمرى شوند از امر او زاغ و زغن

      بى ولاى آن گل گلزار دین نبود، اگر
      لاله خیزد در چمن یا سبزه روید از دمن

      کوى او چون خانه حق قبله اهل یقین
      اسم او چون اسم اعظم دافع رنج و محن

      هم به آدم شد مغیث و هم به نوح آمد معین
      هم به عیسى گفت: کلّم هم به موسى گفت: لن

      من چه گویم وصف ذاتش جز که عجز آرم به پیش
      درّ دریاى حقیقت را که مى داند ثمن؟

     صغیر اصفهانى

 اختر پنجم ز برج آسمان چارمینم
      من امام ابن امام ابن امام متقینم

      روح عشق و جان دین و زاده حبل المتینم
      وارث جانانه و هم نام ختم المرسلینم

      باقر العلم نبیم نور چشمان علیم
      حجت حقم ولیم من صفیم من سخیم

      باز کردم بار دیگر می کشان می خانه ها را
      باده کردم مهر کردم ساقیان پیمانه ها را

      شرح دادم تاب دادم لوحه افسانه ها را
      نور دادم شور دادم گوشه ویرانه ها را

      از علوم بی زوالم ازقدوم بی مثالم
      از جلال و از جمالم از خصال و از کمالم

      چلچلراغ عرش شد روشن زنور ماه رویم
      نه رواق نه فلک را کردم عطر آگین  زبویم

      چرخش چرخ مدور چرخد از یک تار مویم
      خیل حور العین و غلمان محو رخسار نکویم

      اسم من در آسمانهاست کوی من در عرش اعلاست
      شائق من حق تعالاست مادرم ام ابیهاست

      هر که امشب هر چه خواهد من به او اعطا نمایم
      هر که سودا هر چه دارد من به او سودا نمایم

      هر که مشکل هر چه دارد مشکلش را وا نمایم
      هر ویزای بقیع خواهد زمن امضا نمایم

      باقرم مشکل گشایم من تجلی خدایم
      عالمی را رهنمایم پور شاه کربلایم

      خلیل کاظمی

      بر چمبر علم و دین نگین بخشیدند
      خورشید منوری به دین بخشیدند
      یک دستۀ گل  ز گلشن سبز بهشت
      امشب  به امام ساجدین بخشیدند

      ***

      از عرش حدیث حق پرستی خواندند
      یک صفحه ز دیباچۀ هستی خواندند
      وقتی که شکفت امام باقر چون گل
      در باغ جنان سرود مستی خواندند

     سید هاشم وفایی

     حرفی نزن از تشنگی دریا رسیده
      از بی پناهی ها مگو مأوی رسیده

      پیغمبر آمد خیر نازل شد از آن پس
      فیض مدام از عالم بالا رسیده

      فرخنده فیضِ فرخ و فرزانه ای که
      آوازه اش تا سدره و طوبی رسیده

      آن مدعی کز نسل احمد حرف می زد
      حالا ببیند چارمین آقا رسیده

      این چارمین حیدر نصب این پنجمین دُر
      از کوثر پر گوهر زهرا رسیده

      داعیه داری که به علمش ناز می کرد
      کارش به شاگردی این آقا رسیده

      با " کعب الاحبار" و "هریره" دین نمی ماند
      با " قال باقر" شیعه تا اینجا رسیده

      لطفش همیشه شامل حال گداهاست
      از لطف و از آقایی اش بر ما رسیده

      یا باقر العلم النبیّین یا محمّد
      فرقی نداری در حقیقت با محمّد

      دریای علمت تا ابد ساری و جاری
      تو مثل زهرا کوثری، دنباله داری

      در جهل تاریک و خزان معرفت ها
      با یک بغل نور آمدی، گرم و بهاری

      مثل پیمبر دست مردم را گرفتی
      با تو سر راه آمده عبد فراری

      وقتی تو آقای منی، در خانه ی تو
      با آبروتر از گدایی هست کاری؟

      از تو نوشتم دفترم شد آسمانی
      یک آسمان لبریزِ حس بی قراری

      از تو نوشتم یادم آمد که غریبی
      افتاد از دستم قلم در یک کناری

      یک دست روی سینه و دست دگر را
      در پنجره های ضریحی که نداری...

      از حال و روزت در بقیع آتش گرفتم
      نه سایبانی، نه چراغی، نه مزاری...

   داود رحیمی

      صحبت از عاشقی و عشق جگر می خواهد
      دم زدن از لب معشوق شِکر می خواهد

      بال در بال مَلِک دور مَلَک چرخ زدن
      نظر حضرت حق، همّت پَر می خواهد

      به هواخواهی از یار، علمدار شدن
      سینه ای همچو ابالفضل سپر می خواهد

      آسمان موهبتی باز فرستاد زمین
      صید این موهبت ای دوست هنر می خواهد

      نیست معلوم حسن باز نوه خواسته است
      یا دل حضرت سجاد پسر می خواهد

      دامن فاطمه ای باز قمربار شده
      علی دوم زهراست، پسردار شده

      پسری آمده همنام رسول دو سرا
      احمد دوّمی از نسل علی و زهرا

      آمده تا که به اسلام اصالت بدهد
      آمده تا که بود پرچم دین پابرجا

      خاک می خورد علوم نبوی روی زمین
      آمده تا که تکانی بدهد دنیا را

      کیست او، آنکه بفرمود نبی در وصفش
      باقرالعلم نبییّن و به "اَیٍّ بقرا"

      شیعه شد زنده به هر جمله ی قال الباقر
      شیعه باقی است به ابقای کلام آقا

      آمده روشنی چشم رسول ثقلین
      نوه ی مشترک و وارث خون حَسَنین

      کیست مولا، نوه ی صاحب کشتی نجات
      کیست آقا، پسر ذکر و دعا و صلوات

      او همان زمزمه ی یهوه بود با موسی
      او همان نور خداوند بود در میقات

      او همان است که با نام شریف "باقر"
      مژده ی آمدنش داده خدا در تورات

      او همان است که از دور و برش می روید
      صد هزاران گل خیرات، درخت برکات

      عمل دشمن او چیست بجز بار گناه
      لغزش شیعه ی او چیست به غیر از حسنات

      مهر ارباب، قبولی عمل می باشد
      بی ولایش  بخدا لعل، بدل می باشد

      هر که سمت حرمش رفت بها می گیرد
      از کرمخانه ی ارباب عطا می گیرد

      نفس عیسوی اش داروی هر دردی است
      کور از هُرم نفسهاش شفا می گیرد

      گاه با دستخطش زنده کند مرده و گاه
      با همان دست کرم، دست گدا می گیرد

      گاه در مزرعه اش کارگری ساده بود
      گاه در خانه ی وی مدرسه پا می گیرد

      گاه با خاطره ی کودکی اش؛ تنهایی
      به سر و سینه زنان بزم عزا می گیرد

      چارساله پسری بود به همراه پدر
      به سوی دشت بلا، کرببلا کرد سفر

     امیر عظیمی 

      از فاطمه اکتفا به نامش نکنید
      نشناخته توصیف مقامش نکنید
      هر کس که در او محبت زهرا نیست
      علامه اگر هست سلامش نکنید

      مرحوم حسن خوشزاد

***********************

     یا فاطمه جان دست من و دامانت
      ای چشم امید هـمه بـر احــسانت
      بادا به فـدایت پــدر و مـــادر من
      ای گـفته مـحمد پـدرت قــربانت

      ٭٭٭
      نــــور دل و دیـدۀ پـیمبر زهـراست
      اُم الحَسَنین و کُـفو حــــیدر زهراست
      آن خــیر کـثیر را کـه فَــرط کــمال
      ایـزد بستود و خواند کوثـر زهراست

      ٭٭٭
      یا فاطمه ای منشاء خـــیر و بــرکات
      مــهر تـو بود قـبولی صــوم و صـلات
      فـرموده نبـی خـدا گــــــناهش بـخشد
      هـر کس کـه بـرای تـو فـرستد صلوات

        حبیب الله چایچیان

***********************

آن شب كه فضاي مكه نوراني بود
سرتاسر آسمان چراغاني بود
درخانه برترين كريم خلقت
باآمدن فاطمه مهماني بود

***

باجلوه اي ازوقاروعزت آمد
باجان ودلي پراز محبت آمد
ازعرش يگانه بانوي باغ بهشت
باچادري ازعفاف وعصمت آمد

***

وقتي كه زمقدمت بشارت دادند
گلهاي اميد راطهارت دادند
آن روز زمين وآسمان را زهرا
درمقدم توغسل زيارت دادند

***

درعرش زشادي وشعف همهمه است
بين همه قدسي نفسان زمزمه است
گرچان ودل اهل ولايت شاداست
ميلاد امام ومادش فاطمه است

سیدهاشم وفایی

***********************

زهـــرا کــه عـنایتش به دنیا برسد          
بــاشد که به فــریاد دل ما برسد
یا رب سببی ساز که در روز جزا          
پرونده ما بــه دست زهرا برسد

سید رضا مؤید

***********************

یا فاطمه جان دست من و دامانت           
ای چشم امید هـمه بـر احــسانت
بادا به فـدایت پــدر و مـــادر من            
ای گـفته مـحمد پـدرت قــربانت

                 ٭٭٭٭٭  

نــــور دل و دیـده پـیمبر زهـراست          
 اُم الحَسَنین و کُـفو حــــیدر زهراست
آن خــیر کـثیر را کـه فَــرط کــمال           
ایـزد بستود و خواند کوثـر زهراست

                 ٭٭٭٭٭  

یا فاطمه ای منشاء خـــیر و بــرکات         
مــهر تـو بود قـبولی صــوم و صـلات
فـرموده نبـی خـدا گــــــناهش بـخشد         
هـر کس کـه بـرای تـو فـرستد صلوات

                 ٭٭٭٭٭  

سـینه اش بـوئید پـیغمبر که مینوی من است                                          
فاطمه هم فکر و هم سیما و هم خوی من است
یاد از بشکستن پهلوی او چون کرد گفت:                                            
بـضعه مـن روح مـا بـین دو پـهلوی مـن است

حسان

***********************
تو را هر كس ندارد دل ندارد

ميان سينه جز باطل ندارد

دلم را هدیه دادم بر تو مادر

نوشتم روي آن قابل ندارد

****************

در باغ نبوت از نهال توحید

هنگام سحر گلی شکوفا گردید

چون غنچه ی گل ، خدیجه خندید چو دید

زهرا چو گُل محمدی می خندید

سروده مردانی

 ***********************

جبریل به عرش نقش کوثر زده است

طوبی گل تسبیح به پیکر زده است

از خانه ی کوچک محمد امشب

خورشید زمین و آسمان سر زده است

سروده استاد موید

 ***********************

نور دگری به بیت احمد آمد

محبوب رسول حیّ سرمد آمد

تا عطر وجودش همه عالم گیرد

زهرا ، گل گلزار محمد آمد

سروده حامد

 ***********************

بر عالمیان رحمت بیحد آمد

زیبا گهر رسول امجد آمد

تبریک به شیعیان اهل عالم

چون فاطمه دختر محمد آمد

سروده کربلایی

 ************************

عالم زفروغ احمدی لبریز است

از جلوه حیِ سرمدی لبریز است

میلاد بتول است و فضای مکه

از عطر گل محمدی لبریز است

سروده  موید

 ************************

بر کوکب آسمان عصمت صلوات

بر فاطمه گوهر نبوت صلوات

بر مادر یازده امام برحق

از صبح ازل تا به قیامت صلوات

سروده محمد نژاد

 ********************

این مژده ی جانبخش ز سرمد آمد

میلاد  یگانه بنت احمد آمد

ای شیعه تو را دهم بشارت امشب

یکدانه گل باغ محمد آمد

سروده شیدا

 *****************

  امشب همه جا جشن مبارکباد است

دلها همه از مقدم زهرا شاد است

از بهر محمد و خدیجه صلوات

روشن همه جا ز نور این اُولاد  است

وبلاگ استاد سروعلی

 *****************

این جشن وسرور سرمدی مارابس

از فاطمه یک خوش آمدی مارابس

لبخند به لب مهدی زهرا باشد

عطری زگل محمدی مارا بس

وبلاگ استاد سروعلی

 *********************

خدا کند اثری حق به آه ما بخشد

بصیرتی به دل عُذر خواه ما بخشد

به احترام محمد چه میشودکه خدا

شب ولادت زهرا گناه ما بخشد

وبلاگ استاد سروعلی

*****************

شان است و نشانه است بانوي كرم

الحق كه يگانه است بانوي كرم

گويند شفاعتش به هركس برسد

دنبال بهانه است بانوي كرم

سروده كاظم بهمني

***************

محشر دم از اعتبار او خواهد زد

او دست به كار جستجو خواهد زد

در کار شفاعت از غلامان حسين

زهرا به خدا ي كعبه رو خواهد زد

سروده كاظم بهمني

**************

بر مقدم دختر پيمبر صلوات

بر چشمه ي پاك حوض كوثر صلوات

بر محضر حضرت محمد تبريك

بر مادر شيعيان حيدر صلوات

سروده مهدي پناهي

**************

خورشيد زميني خدا يا زهرا

اي زينت نام مصطفي يا زهرا

مدح تو همين بس كه شدي تا محشر

همتاي علي مرتضي يا زهرا

سروده كمال مومني

*************

مليكه ي محشري و سلطنتت ديدني است

خاك قدمهاي تو يا فاطمه بوسيدني است

كور شود هر آن كسي كه در دلش به ذره اي

به شيعيان حيدرت عداوت و دشمني است

سروده كمال مومني

**************

عمريست كه ما مراممان حيدري است

لبريز از آن پياله ي كوثري است

با عشق حسين محب زهرا گشتيم

از بسكه حسين ابن علي مادري است

**************

شان است و نشانه است بانوي كرم

الحق كه يگانه است بانوي كرم

گويند شفاعتش به هركس برسد

دنبال بهانه است بانوي كرم

سروده كاظم بهمني

*************

محشر دم از اعتبار او خواهد زد

او دست به كار جستجو خواهد زد

در کار شفاعت از غلامان حسین

زهرا به خدا ي كعبه رو خواهد زد

سروده كاظم بهمني

************

بر مقدم دختر پيمبر صلوات

بر چشمه ي پاك حوض كوثر صلوات

بر محضر حضرت محمد تبريك

بر مادر شيعيان حيدر صلوات

سروده مهدي پناهي

*************

خورشيد زميني خدا يا زهرا

اي زينت نام مصطفي يا زهرا

مدح تو همين بس كه شدي تا محشر

همتاي علي مرتضي يا زهرا

سروده كمال مومني

*************

مليكه ي محشري و سلطنتت ديدني است

خاك قدمهاي تو يا فاطمه بوسيدني است

كور شود هر آن كسي كه در دلش به ذره اي

به شيعيان حيدرت عداوت و دشمني است

سروده كمال مومني

***************

عمريست كه ما مراممان حيدري است

لبريز از آن پياله ي كوثري است

با عشق حسين محب زهرا گشتیم

از بسكه حسين ابن علي مادري است

سروده كمال مومني

*******************