آموزش مداحی و اشعار مذهبی

آموزش تخصصی اصول و فنون و اخلاق مداحی به همراه زیباترین اشعار در مدح اهل بیت علیهم السلام

عضو شوید

:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :

رمز عبور :

موبایل :

ایمیل :

نام اصلی :

در این وب با اخــلاق مــداحی، اصـــول مداحــی،علــوم و فنــون مداحـی روضه خوانی،دعاخوانی، اشعار زیبا دربـاره ولادت و تسلیت اهــل بیت علیهم السـلام،وظایف مداحان،رسالت مداحان در جامعه، آسیبهای مداحی،مقتل شناسی انواع سبک ها و دستگاه ها و هر آنچه کـه مربوط بـه مداح و مداحی باشد، آشنا خواهید شد ان شاءالله. (مهدی وحیدی)

مهدی وحیدی [1880]

نوحه،زمزمه،شور....اربعین بهمراه سبک اجرا

اشعار وفات حضرت معصومه(س)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : چهارشنبه 02 اسفند 1391

      همان ابر که باران آورد
      مهربانی خدا در زد و مهمان آورد
      باز یک نامه ی بی واژه به کنعان آورد
      بوی پیراهنی از سوی خراسان آورد

      به سر شعر هوای غزلی زیبا زد
      دختر حضرت موسی به دل دریا زد

      چادرش دست نوازش به سر دشت کشید
      باز هم دفتر شعر من و باران شدید
      چه بگویم که بیابان به بیابان چه کشید
      من به وصف سفرش هیچ به ذهنم نرسید

      باور این سفر از درک من و ما دور است
      شاعرانه غزلی راهی بیت النور است

      آمد این گونه ولی هرچه که آمد نرسید
      عشق همواره به مقصود و به مقصد نرسید
      که اویس قرنی هم به محمد نرسید
      عاقبت حضرت معصومه به مشهد نرسید

      آه بانو چه کشیدید نفس تازه کنید
      خسته از راه رسیدید نفس تازه کنید

      دل این شهر گرفته ست شما میدانید
      تشنه ی آمدن است و شما بارانید
      و کویر دل قم رحل و شما قرآنید
      به دل شعر من افتاده شما می مانید

      قم کویر است کویری که تلاطم دارد
      چادرت را بتکان قصد تیمم دارد

      صبح شب میشد و شب نیز سحر هفده روز
      چشم او چشمه ای از خون جگر هفده روز
      بین سجاده ولی چشم به در هفده روز
      چشم در راه برادر شد اگر هفده روز...

      ...دم به دم چشم ترش روضه مرتب میخواند
      شک ندارم که فقط روضه ی زینب میخواند

      بمان تا پنجره ی باغ ارم وا باشد
      و از آن آینه در آینه پیدا باشد
      حرمش موجب آرامش دلها باشد
      حرم او حرم حضرت زهرا باشد

      تا که ما روضه ی بسیار بخوانیم در آن
      روضه های در و دیوار بخوانیم در آن

      روضه ی گریه ی مادر به سر سجاده
      مادرم بر سر سجاده زمین افتاده

      سید حمید رضا برقعی

*********************************

      بي هوايش پري نمي ماند
      چشم هاي تري نمي ماند

      واژه ي عاشقي وسط باشد
      واژه ي بهتري نمي ماند

      تا که قم هست و هست معصومه
      بي حرم مادري نمي ماند

      بانوي ما اگر اشاره کني
      به تن ما سري نمي ماند

      با ورود تو و امام رضا
      عرصه ي محشري نمي ماند

      يا بدون مقام خواهريت
      عزت خواهري نمي ماند

      اي کريمه همه فداي توأيیم
      گريه کن هاي غصه هاي توأيیم

      با غم و غصه آشنا بودي
      مثل يک بغض بي صدا بودي

      از همان کودکي همان اول
      غرق درياي غصه ها بودي

      زخم زنجير و ساق پاي پدر
      به غم و درد مبتلا بودي

      راهي ات کرد بغض دلتنگي
      راهي ديدن رضا بودي

      تو رسيدي به کشور ما و
      مورد احترام ما بودي

      همه گل ريختن روي سرت
      گرچه از دلبرت جدا بودي

      يادت آمد دلي که سوزان شد
      خواهري را که سنگ باران شد

      خواهري گفت اشک سهم من است
      اي برادر چقدر دل شکن است ...

      ...اين که يک خواهري نگاه کند
      به برادر که پاره پيروهن است

      بدنت را محاصره کردند
      حاصلش آه، زير و رو شدن است

      در همت کرده اند و ميبينم
      نيزه هايي که سهم يک بدن است

      لشگر کوفه را کفن کردند
      بدن تو هنوز بي کفن است

      خواهرت مي رود ولي افسوس
      دلبرش روي خاک پاره تن است

      در گلو بغض بي صدا مانده
      بدنت روي خاک جا مانده

      مسعود اصلانی

*********************************

      با همه عزت و مقام آمد
      باز هم خواهر امام آمد
      با سلام و درود وارد شد
      قم که آمد به احترام آمد

      **
      همه اش احترام می کردند
      دسته دسته سلام می کردند
      همه جا مهر بود و گل باران
      حق او را تمام می کردند

      **
      هیچکس ناسزا نگفت به او
      جز درود و ثنا نگفت به او
      هیچکس وقت آمدن غیر از
      آیه انمّا نگفت به او

      **
      در دلش حول و التهاب که نیست
      دست او بسته در طناب که نیست
      لرزه بر جان او نیفتاده
      حرفی از مجلس شراب که نیست

      **
      خوب شد که سری به نیزه ندید
      خوب شد هیچ حرف بد نشنید
      خوب شد وقت دست و پا زدنش
      نیمه جان برادرش نرسید

      **
      قم عجب میهمان نوازی کرد
      تا ابد ماند و سرفرازی کرد
      قم عجب کرد آبرو داری
      کوفه با آبرو چه بازی کرد

      **
      ای امان از غریبی زینب
      وای از غم نصیبیِ زینب
      هیچ چشمی به شام و کوفه ندید
      دل قرار شکیبی زینب

      **
      بس که همچون حسین محو خداست
      درد و غم پیش چشم او زیباست
      تا خدا همچو زینبی دارد
      پرچمش تا همیشه پابرجاست

      برگرفته از وبسایت حاج منصور

*********************************

      تشریف زهر آلود دست ناکسانی
      کرده است باغ چهره ات را ارغوانی

      رخت عزا بر قامت عمرت کشیده
      یعنی همان از اولش هم در خزانی

      دارد رضا از طوس می آید نه بانو؟
      باید که هر طوری شده زنده بمانی

      غارت شدی داغ برادر دیدی امروز
      فردا برادر را به داغت می نشانی

      از عمر کوتاهت ندیدی خیر، اما
      زهراترین صاحب مزار این زمانی

      ما پشت دستِ حیف بر دندان که یعنی
      دیر آمدی و زود رفتی در جوانی

      پای زیارت نامۀ مشتاقمان را
      پشت غبار محمل خود می دوانی

      با خود نگاه گریه دار تشنه ام را
      تا چشمه سار روضه هایت می کشانی

      محض عبور از کوچۀ پهلو گرفته
      دادند از شهر شما نام ونشانی

      این چند روزه با تو قم باغ بهشت و
      نازل شده بی تو عذاب آسمانی

      حالا که میل پر زدن از خاک داری
      حالا که بیش از این نمی خواهی بمانی

      دنیا نه جای تو نه جای عمه ات بود
      نه جای دست بسته و قد کمانی

      نه جای چوب خیزران و چشم زینب
      یعنی اهانت بر لب شیرین بیانی

      روح الله عیوضی

*********************************

      زده آتش زمین آباد ما را
      غروب چشم هایت ای مسافر
      شدی دنبال یک نامه ز دلبر
      میان کوچه های خسته عابر

      **
      پرستوهای بالت را شکسته
      میان راه، سنگ بی وفایی
      نیفتی ناگهان از پا که بانو
      عمود خیمۀ عمر رضایی

      **
      عزادار دل زخم شما بود
      زمین و آسمانِ شهر مردم
      به پای چشمتان خرج خدا شد
      حیای خاک و بوم و غیرت قم

      **
       ضریح مهر تو در سینه دارد
      هوای قبر مخفیِ بهاره
      عزای تو میان عرش بالا
      عزای حضرت زهرا دوباره

      **
      گرفته از نگاهت زهر بی دین
      شعاع نور و موج ناله ات را
      شفای درد تو ذکر رضا بود
      ولی از داغ او افتادی از پا

      **
       مگر تو زینب موسی نبودی؟
      حسین آمد به بالینت به پا خیز
      خدا را این که تا کوفه نرفتی
      بهار تو نشد همرنگ پاییز

      روح الله عیوضی

*********************************

      دل من باز گرفته به حرم می آید
      درد دلهاست که از چشم ترم می آید

      باز هم پیش ضریح تو نشستم با اشک
      لطف تو باز فقط در نظرم می آید

      درهمه زندگی از بی تو شدن می ترسم
      که اگر دست نگیری به سرم می آید

      کاش آن لحظه ی پر غصه به دادم برسی
      آه آن لحظه که وقت سفرم می آید...

      زائری بود که هر روز حرم می آمد
      چقدر پیش تو بوی پدرم می آید

      می روم از حرمت حس من این است انگار
      که کسی تا دم در پشت سرم می آید

      شعر می خواند و می گرید و می گریاند
      طبع من باز هم از سمت حرم می آید

      سید محمد رضا شرافت

*********************************

      دل تنگم دوباره بی بی جان
      آمده خدمت حریم شما
      بوده و هست این دلم بانو
      بر سر سفره کریم شما

      **
      گاه وقتی که دل پر از درد است
      مأمن بی قراریش هستید
      پر گناه است این دل غمگین
      شاهد گریه زاریش هستید

      **
      می چکد اشک تا که از چشمم
      می سپارم دلم به دست خدا
      نزدتان گریه می کند چشمم
      چون خجالت زده است پیش شما

      **
      شده دل،دشت پر زعصیان و..
      طالب چند قطره باران است
      راستش این دلم کمی تنگ
      حرم با صفای سلطان است

      **
      رفته از یاد این دل زارم
      آن سحر های ناتمام حرم
      شده ام من هوایی عشق و
      گریه در بین ازدحام حرم

      **
      آمدم تا وساطتم بکنید
      نزد سلطان عفو و جود و رضا
      آمدم تا که مشهدی بروم
      با نگاه کریم و لطف شما

      **
      التماس کمی دعا دارم
      ای فراسوی باور دنیا
      با دعای شما شود آیا
      بروم مشهد و به کرببلا

      **
      السلام علیک یا سلطان
      از تو من یک نگاه می خواهم
      قسمت می دهم به شاه غریب
      دیدن قتلگاه می خواهم

      **
      آخر کار قصد روضه و دل
      تنگ آن روز سخت و جان فرسا
      یاد آن روز واقعه کرده
      یاد آن طعم تلخ عاشورا

      سجاد صفری

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

ولادت امام حسن عسگری(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : دوشنبه 30 بهمن 1391

کیستم من؟ گوهر ده بحر نور کبریایم
آفتاب سامره، روشنگر ملک خدایم

آسمان معرفت را در زمین شمس‌الضحایم
کعبه‌ام، رکنم، مقامم، مروه‌ام، سعیم، صفایم

منظـر حسـن خـدا مصباح انوارالهدایم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

من همان دریای نور استم که نور از آن دمیده
دین و دانش را خدا در موج موجم پروریده

در درونم گوهر نابی چو مهدی آفریده
انتهایم را به جز چشم خدا چشمی ندیده

بشنوید ای آسمانی‌هـا زمینی‌ها صدایم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

چارده معصوم گل پیداست از باغ جمالم
نیست آگه از جلالم، غیر ذات ذوالجلالم

تشنگان چشمه توحید را آب زلالم
بنده‌ام اما چو حی بی‌مثالم، بی‌مثالم

فیض‌بخش عالمی از شهر «سرّ من رآ»یم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

من علی بن جواد بن رضا را نور عینم
پیشتر از عالم خلقت هدایت بوده دینم

گر چه در سنّ شبابم پیر خلق عالمینم
هم محمّد، هم علی، هم مجتبایم، هم حسینم

هم بوَد زهد و کمال و عصمت خیرالنسایم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

پیشتر از خلقتم بر چشم عالم نور دادم
بر همه شور آفرینان تا قیامت شور دادم

پاسخ موسی بن عمران را به کوه طوردادم
حاجت ارباب حاجت را ز راه دور دادم

همچو اجدادم ز خلق عالمی مشکل‌گشایم
من ابوالمهـدی امام عسکری ابن‌الرضایم

من به شهر سامره خود کعبۀ اهل یقینم
پر زند همچون کبوتر در حرم روح‌الامینم

حاجت کونین می‌بارد چو باران زآستینم
حضرت مهدی پذیرایی کند از زائرینم

مهر و مه گیرند نور از گنبد و گلدسته‌هایم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

حضرت هادی از اوّل دید چون حُسن تمامم
خنده زد بر روی زیبا و «حسن» بگذاشت نامم

همچو قرآن بود روی سینه بابا مقامم
خود امام ابن امام ابن امام ابن امامم

دختـر پـاکِ یشـوعا، همسـر پاکیـزه‌‌ رایم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

جلوۀ معلوم و نامعلوم را دیدند در من
سرِّ هر مفهوم و نامفهوم را دیدند در من

انتقام خون هر مظلوم را دیدند در من
فاش گویم چارده معصوم را دیدند در من

چارده معصوم نورم، بلکه خود وجه خدایم
من ابوالمهدی امام عسکری ابن‌الرضایم

گرچه ویران کرد دست شوم دشمن تربتم را
لطف حق افزود بین خلق عالم عزّتم را

تا قیامت او نگهدار است عصر دولتم را
بار دیگر دید دشمن قدر و جاه و رفعتم را

خشت خشت قبر ویران‌گشته‌ام گوید ثنایم
من ابوالمهـدی امام عسکری ابن‌الرضایم

مهر ما در قلب ابناء بشر پایان ندارد
هر که مهر ما ندارد، در حقیقت جان ندارد

و آن که شد بیگانه با آل علی ایمان ندارد
درد بغض ما به جز خشم خدا درمان ندارد

ای خوشا آن‌کس که گوید مدح، چون میثم برایم
من ابوالمهـدی امـام عسکری ابـن الرضایم

غلامرضا سازگار

*****************************

      دوباره پای غزل سویتان دوان شده است
      حروف واژه عشقم ترانه خوان شده است
      ردیف و قافیه هایم فقط به ذوق شماست
      که اینچنین همه همرنگ آسمان شده است
      زبان رو به سوی قبله مانده طبعم
      به جان رسیده و انگار پرتوان شده است
      فضای آبی شعرم نثار مقدمتان
      بهار هم به قدوم شما جوان شده است
      نَمی ز بارش حُسن شما و آل شما
      کتاب شعر و غزلهای شاعران شده است
      فضای شعر، پر از لطف بی کرانه توست
      کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

      چه منتی به سر خلقت خدا داری
      اگر به چشم زمین پای خویش بگذاری
      سحاب رحمتی و پای آسمان خدا
      کنار می کشد آن ساعتی که می باری
      فرشتگان همه مبهوت جلوۀ رویت
      چه دلربایی... عجب دلبری... چه دلداری...
      تو آخرین گل یاسی که نقش هایت را
      به کوچه باغ قدیمی شهر می کاری
      پس از تو صبح مدینه دگر نخواهد دید
      طلوع نسل خدا را زمان بیداری
      لبان حضرت هادی پر از ترانه توست
      کرم نما و فرودآ که خانه خانه توست

      اگرچه عمر تو ایام کمتری دارد
      ولی به عمر دوصد نوح برتری دارد
      بهشت کوی تو! نه... نه... غباری از کویت
      کجا به وعده جنت برابری دارد؟!
      کدام دلبری؟! آنهم به نقد جان دادن
      شبیه و مثل تو آنقدر مشتری دارد
      دل مریض من آقا اگرچه ناخوش بود
      ولی به لطف تو اوضاع بهتری دارد
      گدای ریزه خور سفره تو سلطان است
      چراکه بر سر خود تاج سروری دارد
      نگاه ماست که دنبال آب و دانه توست
      کرم نما و فرودآ که خانه خانه توست

      خوشا به حال کسی که هواییت باشد
      گدای روز وشب سامراییت باشد
      شنید هرکه حدیث تو از پس پرده
      همیشه مست کلام خداییت باشد
      عبادت تو میان درندگان یعنی
      جهان به سلطه فرمانرواییت باشد
      کسی که در وطنش خانۀ رضا دارد
      هلاک کنیه ابن الرضاییت باشد
      خوشا به آنکه به یاد ضریح شش گوشت
      مسافر حرم کربلاییت باشد
      بیا مرا بطلب، دل پر از بهانه توست
      کرم نما و فرودآ که خانه خانه توست

      شما که جود و کرم عادت و مرام شماست
      گدا همیشه پر از شرم احترام شماست
      شما که صاحب شیرین ترین اسمائید
      همیشه روی لب ما طنین نام شماست
      شما که هیچ زمان حج نرفته اید اما
      هم آب زمزم و هم کعبه تشنه کام شماست
      شماکه حجت حقید در برابر ما
      به گفته خودتان فاطمه امام شماست
      تورا به فاطمه آقا خودت دعایی کن
      که استجابت، اجزایی از کلام شماست
      دعا برای فرج نزد آستانه توست
      کرم نما و فرودآ که خانه خانه توست

محمد بیابانی

*****************************

ساقی بیاورید که بزمی به پا کنیم
ساغر بیاورید که قدری صفا کنیم

مطرب بیاورید که تا خط خویش را
از خط پیروان طریقت جدا کنیم

عمری نماز پشت سر شیخ خوانده ایم
حالا شبی به پیر مغان اقتدا کنیم

خواندم دعا به مسجد و حاجت روا نشد
یکبار بین میکده امشب دعا کنیم

یک خمره نه,دو خمره نه ,تا یازده رسید
ما آمدیم تا که زدل عقده وا کنیم

حالا که نام پاک تو اکسیر واقعیست
با ذکر یا حسن مس دل را طلا کنیم

وقتی که مرده را نگهت زنده می کند
با ید تو را مسیح پیمبر صدا کنیم

حریم و زیر دین نگاه تو رفته ایم
آقا چگونه قرض شما را ادا کنیم؟

حالاکه بی ولای توطاعات باطل است
باید نماز و روزه ی خودراقضا کنیم

فرموده اید شیعه به دوزخ نمی رود
پس هرچه خواستیم گناه و خطا کنیم؟!

وقتی به خاطر تو ،به ما شان می دهند
دیگر چه احتیاج که در دین ریا کنیم

زهرا اگراجازه دهد در بهشت هم
خدمت به خاندان شریف شما کنیم

تمار شهرعشق علی باش ای رفیق
تا اینکه پای دار غمش گریه ها کنیم

گیرم که تو حبیب نبودی , زهیر باش
تا اینکه زیر تیغ جنون جان فدا کنیم

در باب نوکری به مقامی نمی رسیم
تنها اگربه سینه زدن اکتفا کنیم

ما را غلام قصر خودت کن که در بهشت
شب های جمعه روضه برایت به پا کنیم

وحید قاسمی

*****************************

ز خاک پای تو اول سرشت قلبم را
سپس غبار حریمت نوشت قلبم را

ز نور معرفت و رحمت و ولایت تو
بنا نهاد چنین خشت خشت قلبم را

میان مزرعه‌ی سبز استجابت تو
کنار چشمه‌ی خورشید کشت قلبم را

مرا اسیر تماشای چشمهایت کرد
سپس نهاد میان بهشت قلبم را

دخیل پنجره های حرم شدم تا حق
رها نمود ز کعبه، کنشت، قلبم را

خدا گواست که من از ازل گدای توام
اسیر رحمت و فضل تو، مبتلای توام

ز بسکه آهوی چشم تو دلبری کرده
دل رمیده‌ی ما را کبوتری کرده

من چو ذره کجا و زیارت خورشید
نگاه روشن تو ذره پروری کرده

بهشت چشم رئوفت چه رونقی دارد
که با بهشت خدا هم برابری کرده

فدای عاطفه های نگاه پُر مهرت
مرام قلب مرا عشق باوری کرده

چقدر تازه مسلمان کنار خود داری
مسیح چشم تو کار پیمبری کرده

شکوه ناب ولایت تویی که دل ها را
تجلیات نگاه تو حیدری کرده

همیشه معجزه های تو منجلی بوده
همیشه ذکر کثیرت علی علی بوده

خدا نهاده در این چشم ها صلابت را
شکوه و هیبت و آقایی و سیادت را

برای اهل زمین آسمانی از فیضی
ببار بر دلمان کوثر فضیلت را

به لطف گوشه‌ی چشم تو حضرت باران
خدا گشوده روی خلق باب رحمت را

مسیح آل محمد! بزرگ نصرانی
چه خوب دیده کرامات چشمهایت را

چه کودکانه به عزم مصاف می آیند
نگاه نافذ تو رام کرده خلقت را

ز دشمنان خودت هم دریغ ننمودی
زلال معرفت و زمزم هدایت را

تمام همتت این بود که بفهمانی
به شیعه سرّ بقا، معنی ولایت را

چقدر گفتی از آن آفتاب پشت ابر
حکایت ولی و انتظار و غیبت را

خوشا کسی که دمی غائب از حضورش نیست
حجاب خود نشده بی نصیبِ نورش نیست

شده ست مرقد تو اعتبار سامرّا
شکوه گنبد زردت وقار سامرّا

به یمن مقدمت آقا طواف می کردند
تمام ارض و سما در مدار سامرّا

فرشتگان مقرب مسافران تواند
شهود می چکد از جلوه زار سامرّا

غبار مقدمت ای عشق جای خود دارد
که طوطیای نگاهم غبار سامرّا

گرفته قلب من خسته آشیان امشب
در آستان تو، گوشه کنار سامرّا

اگر چه لایق وصل تو نیستم اما
ز دست رفته دلم در جوار سامرّا

به عشق دیدن سرداب می تپد هردم
دل شکسته دل بی قرار سامرّا

غروب جمعه نگاهم به راه موعودی است
کنار جاده‌ی چشم انتظار سامرّا

طلوع می کند آخر سلاله‌ی خورشید
ز راه می رسد آخر بهار سامرّا

کبوتر دل من را تو جمکرانی کن
مرا به لطف خودت صاحب الزّمانی کن

یوسف رحیمي

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

ولادت امام حسن عسگری(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : دوشنبه 30 بهمن 1391

اى آفتاب مهر تو روشنگر وجود
در پیشگاه حكم تو ذرات، در سجود

اى میر عسكرى لقب اى فاطمى نسب
آن را كه نیست مهر تو از زندگى چه سود؟

علمت محیط، بر همه ذرات كاینات
فیضت نصیب، بر همه در غیب و در شهود

تاریخ تابناك حیاتت، گر اندك است
بر دفتر مفاخر اسلامیان فزود

عیسى دمى و پرتو رأى منیر تو
زنگار كفر از دل نصرانیان زدود

این افتخار گشته نصیبت كه از شرف
در خانه تو مصلح كل دیده برگشود

اى قبله مراد كه در بركة السّباع
شیران به پیش پاى تو آرند سر فرود

قربان دیده اى كه به بزم تو فاش دید
جاى قدوم عیسى و موسى و شیث و هود

قرآن ناطقى تو و قرآن پاك را
الحق مفسّرى، ز تو شایسته تر نبود

دشمن بدین كلام ستاید ترا كه نیست
در روزگار، چون تو به فضل و كمال و جود

شادى به نزد مردم غمدیده نارواست
جان ها فداى لعل لبت كاین سخن سرود

مدح شما، ز عهده مردم برون بود
اى خاندان پاك، كه یزدانتان ستود

از نعمت ولاى شما خاندان وحى
منّت نهاد بر همگان، خالق ودود

اى پور هادى، اى حسن العسكرى ز لطف
بپذیر، از «مؤید» دلخسته این درود

سید رضا مؤید

***************************

      ای گرد کاروان تو را حُسن مشتری
      بر خسروان گدای تو را نیز برتری

کنیه: «ابامحمّد» نام خوشت: «حسن»
«ابن‌الرضا»، ولیِّ خدا، شهره: «عسکری»

خاک حریم قدس تو را فیض عیسوی
عبد در تو را روشِ بنده‌پروری

یک آسمان ستاره زمین‌بوس آستان
صدها هزار مشتری‌ات گشته مشتری

پایت در آسمان، حرمت «سرّ من را»
از «سرّ من رآ»ت بر افلاک رهبری

با اقتدار و قدر و جلال الهی‌ات
خلق خوش محمّد و بازوی حیدری

نام‌آوران برند به تجلیل از تو نام
پیغمبران کنند به مهرت پیمبری

از بام چرخ نقش زمین گردد آفتاب
خواهد اگر زند به تو لاف برابری

گر با تو دشمنم کند اعلان دوستی
من می‌کنم بر او ز دل و جان برادری

بالله قسم به چون تو پدر فخر می‌‌کند
بر خاک نرجس ار نبرد سجده مادری

با یک نسیم سامره‌ات می‌توان گرفت
فیض مسیح از دم بیمار بستری

بی مهر تو اگر پدر و مادرم برند
سوگند می‌خورم که من از هر دو‌اَم بری

حاشا که هر حسن «حسن عسکری» شود
تو دیگر استی و دگرانند دیگری

باید پدر تو باشی و مهدی بوَد پسر
بر این گهر به جز تو کسی نیست گوهری

دردا که کشت معتمدِ سنگدل تو را
در هشتم ربیع نخست از ستمگری

آزر گرفت تا جگرت از شرار زهر
بارید اشک شیعه چنان ابر آذری

جا دارد ار برای تو گریند روز و شب
جنّ و ملک زمین و زمان حوری و پری

مهدی غریب و نرجس مظلومه شد غریب
آن بانویی که داشت به تو فخر همسری

دردا که در بهار جوانی خزان شدی
از بس که کرد ساقی غم بر تو ساغری

پیوسته باد گریه «میثم» نثار تو
کاو را بوَد به خاک شما خط نوکری

غلامرضا سازگار

***************************

آن دلبری که بندگی ات را روا نوشت
ما را غلام حلقه به گوش شما نوشت

روز ازل مربی اشراق عاشقی
نام ترا به صفحه ی دلهای ما نوشت

آن خالقی که مهر تورا مُهر سینه ساخت
با لوح دل حدیث تو را آشنا نوشت

با جوهر طلا به شبستان آسمان
وصف تو را به خط جلی کبریا نوشت

با جان و دل ولایت تو خو گرفته است
خلّاق عشق بندگی ات را سزا نوشت

صدها طواف، بی تو نیارزد به ارزنی
چون کعبه را به کوی شما مبتلا نوشت

بعد از خدا کریم ترینی امام من
از بس خدا به دست کریمت ثنا نوشت

آن خالقی که عادت احسان دهد ترا
دل را گدای سامره ی هل اتا نوشت

ما را غلام همت تو آفریده اند
ریزه خوران دولت تو آفریده اند

ای از کرشمه های تو روی بهار سبز
وز غمزه ی نگاه تو لیل و نهار سبز

تا زیر سایه ی تو کند عشق زندگی
باشد برای شیعه همه روزگار سبز

بی حسن تو بهشت صفایی نمی گرفت
جنات تجری است به آن نو بهار سبز

ای پرچمت به بام نظام جهان سه رنگ
لعل تو سرخ و چهره سپید، اقتدار سبز

این دل ز شرب آب ولای تو زنده است
باشد همیشه دور و بر چشمه سار سبز

از رعد و برق غمزه ی مژگان عاشقت
ابر بهار و عاطفه ی بی قرار سبز

گل می دمد ز مقدم خورشیدی شما
پشت لب فلک ز تو ای گل عذار سبز

بازار سرد منتظران از تو گرم شد
دارد هلال شیعه عجب انتظار سبز

شیعه دگر بهانه به دشمن نمی دهد
با دیدن بقیع دگر تن نمیدهد

تو محور حدیث شریف زعامتی
چشم و چراغ دین و اساس امامتی

احکام اهل بیت به تو می شود درست
در خاندان وحی چه والا اقامتی

روشن ترین چراغ هدایت به دست تست
تو قله ی امامت و دین را علامتی

ای زاده ی خلیل خلیلان بت شکن
در آتش فراق چه برد و سلامتی

هر چند در حصاری و تبعید جای تست
تو مظهر مقاومت و استقامتی

ای در برابر همه ی کفر یک تنه
الحق که مثل فاطمه کوه شهامتی

محراب از نماز تو بالا بلند شد
ای مقتدای سرو چه خوش قد و قامتی

شد خوشه ی طلایی گندم ز گونه ات
ای سفره دار عشق عجب با کرامتی

ای نور تو هماره نگهدار شیعیان
دلسوزی ات امان من النار شیعیان

دست قلم به پای ثنایت نمی رسد
مهر فلک به گرد عبایت نمی رسد

مهر و مه از افاضه ی ذرات نور تست
دست ستاره بر کف پایت نمی رسد

باید سپرد دسن عنان را به دست تو
بی تو کسی به مرز هدایت نمی رسد

آن مدعی که از تو اطاعت نمی کند
دستش تهی است چون به عطایت نمی رسد

حتی اگر امارت عالم شود نصیب
بی حکم تو کسی به کفایت نمی رسد

آب حیات چشمه ی مهر و محبتت
به تشنگان بدون عنایت نمی رسد

تردید در امامت تو هرکه می کند
دستش به ریسمان ولایت نمی رسد

هر کس که بر ولی شما اعتنا نکرد
عهدش به روز عهد و وفایت نمی رسد

مهدی اگر دعا نکند وای بر دلم
دل را اگر صدا نکند وای بر دلم

محمود ژولیده

***************************

باز دل شکسته ام نوای دیگر آورد
پرده ی بهتری زند، نغمه ی خوش تر آورد

لئالی کلام را ز طبع من بر آورد
مگر ثنای عسکری حجت داور آورد

که اگه از مقام او، کسی به جز اله نیست
نسیم درک و عقل را در این حریم راه نیست

عبد خدا که داده حق، خدایی از عبادتش
بسته شده به طوق جان سلسله ی ارادتش

رام شده وحوش هم، به درگه سیادتش
حقیقت غدیر خم، جلوه گر از ولادتش

ولادتش به هشتم ربیع ثانی آمده
جهان پیر را از این مژده، جوانی آمده

به سامرا نظر کن و جلوه ی ذوالکرام بین
قِران مهر و ماه را در این خجسته شام بین

باب امام عصر را فراز دست مام بین
دهم اما را به بر یازدهم امام بین

چشم علی منور از جمال ماه پاره اش
فاطمه کو؟ که بنگرد، بر حسن دوباره اش

نور ولایتش به رخ ردای خلقتش به بر
لوای عصمتش به کف تاج شفاعتش به سر

بر همه هستی اش نظر در همه عالمش گذر
اما هادی اش پدر حضرت مهدی اش پسر

خلایقند چاکرش ملائکند عسکرش
هیچ کسی نمی رود به نا امیدی از درش

رسالت پیمبران تکیه زده به دوش او
درس هدایت بشر زمزمه ی سروش او

وضع جهان و چشم او راز نهان و گوش او
حصار ظلم ظالمان شکسته از خروش او

به دوره ای که معتمد کرد فزون نفاق را
به هم درید سعی او پرده ی اختناق را

بهشت علم پرورد آب و هوای گلشنش
اهل کمال، خوشه چین، ز گوشه های خرمنش

حکیم مانده از سخن، به وقت درس گفتنش
امام عصر تربیت، یافته روی دامنش

نهال عصمتی چنان بر آورد چنین ثمر
درود ما بر آن پدر سلام ما بر این پسر

سلاله ی پیمبر و مبشّر پیام حق
که دیده بس شکنجه تا زنده شود مرام حق

مبیّن اصول دین مفسّر کلام حق
داده به دست مهدی اش رسالت قیام حق

که بعد من امام بر جوامع بشر تویی
مهدی منتقم تویی امام منتظر تویی

رفت یکی ز شیعیان به پیشگاه حضرتش
برای حاجتی ولی اذن نداد خجلتش

امام را ببین که چون داشت خبر ز ذلتش
نخوانده گفت پاسخش نگفته داد حاجتش

ز یک اشاره از کف امام کامیاب شد
به قدر احتیاج او خاک طلای ناب شد

ای جلوات کبریا جلوه گر از جمال تو
کتاب تفسیر تو خود آیتی از کمال تو

من که ز پا نشسته ام به درگه جلال تو
امید رحمتم بود، ز لطف بی زوال تو

«مؤیدم» گدای تو بر آستان مهدی ات
امید آن که خوانی ام ز دوستان مهدی ات

سید رضا موید

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

ولادت امام حسن عسگری(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : دوشنبه 30 بهمن 1391

از جلوات حیدری،ز جلوه پیمبری
بهر سماوات و زمین،به آسمان سروری
بر همه اهل سما دمیده مهر دلبری
کرده تجلی از خدا نور امام عسگری
کسی که در عالم عشق قبله زیبای من است

فرشتگان و جمع حور ،همسفران خط نور
در پی یک مسیر او که از کجا کرده عبور
کسی که با آمدنش جهان شده غرق سرور
به یمن مقدمش شده پلیدی و بدی چه دور
کسی که چون مرهم عشق بر دل شیدای من است

وجه خدای ازلی سر خفی نور جلی
تجلی حضرت حق که شد چو آیه منجلی
او که بود بر همگان امیر و وال الولی
امام و دومین حسن ز بیت زهرا و علی
کسی که وقت غم عشق روح مسیحای من است

عشق توئی صفا توئی دلبر مصطفی توئی
مهر توئی وفا توئی امام انبیا توئی
بیت توئی حرم توئی مروه توئی منا توئی
آیت عظمای خدا بر همه ماسوا توئی
که آیه محکم عشق سرور والای من است

محمد علی صولی

**********************************************

      دنیای با حضور تو زیباست واقعا
      قطره کنار چشم تو دریاست واقعا

      شاعر به عشق روی شما خط خطی کند
      اینجا قلم به شوق تو برپاست واقعا

      در بین واژه های سرودم نزول کن
      دفتر بدون نام تو تنهاست واقعا

      ای نازنین به یمن قدوم مبارکت
      امشب قشنگ ترین شب یلداست واقعا

      تو آمدی ملائکه انگشت بر دهان
      آری جمال ناز تو زیباست واقعا

      تو آمدی حقیقت افسانه ها شوی
      مجنون چشم های تو لیلاست واقعا

      تو آمدی که عزت و شوکت بیاوری
      آری گدای کوی تو آقاست واقعا

      خوش آمدی جان جهان و جهان جان
      خوش آمدی حضرت آقای مهربان

      شور میان هر غزل شاعرانه تو
      زیباترین تغزل در هر ترانه تو

      هستی بدون مهر و محبت که مرده است
      عشق بدون چون و چرای زمانه تو

      اغراق نیست از همه عالم سرآمدی
      یکتا شبیه ذات احد جاودانه تو

      شایسته ی مقام شریف ولایتی
      ای جانشین خوب خدای یگانه تو

      مملو از خدا شده است ، شک نمیکنم
      - قائم مقام حضرت حق- کاویانِ تو

      دیوانه ی مرام شما تا همیشه من
      ارباب بامروت من در زمانه تو

      بر مهر و ماه و شمس و فلک طعنه میزنی
      آقای عالمی و ابالمهدی منی

      من خاکسار کوی تو، عبد خدایی ام
      بچه محله ی توأم و سامرایی ام

      من با نگاه مادرتان محضر شما
      مشغول کار و کسب شریف گدایی ام

      تو انتهای جاده ی جود و کرامتی
      من سائل نگاه توأم ابتدایی ام

      وقتی تو دومین حسن خانواده ای
      آری منم به نام نامی تو مجتبایی ام

      فرقی نمی کند بخدا نور واحدید
      شش گوشه ی تو بوسه زدم کربلایی ام

      گوشه نشین هرشب بزم غمت منم
      لطمه زن مصیبت هر عمه ات منم

      آقا شما بگو غم غربت چگونه است
      زندانی و اسیر و اسارت چگونه است

      آقا بگو که در غل و زنجیر اهل زور
      همراه سوز و درد و حرارت چگونه است

      آقا شما بگو بد و بیراه و افترا
      آقا شما بگو که جسارت چگونه است

      یک تکه نان خشک وکمی هم کپک زده
      آقا بگو که طعم حقارت چگونه است

      آقا بگو که شیوه ی مردانگی نبود
      آقا بگو نهایت غارت چگونه است

      با گوشواره و دو سه معجر نمیشود
      آقا بگو اساس تجارت چگونه است

      علیرضا خاکساری

**********************************************

ره باز کنید، دلبری آمده است
بر شیعه امام دیگری آمده است
در مطلع هشتم ربیع الثانی
میلاد امام عسگری آمده است

***

ما دیده به راه دلبری مه روئیم
با بادۀ ناب دیده را می شوئیم
در این شب پر شکوه با هر صلوات
تبریک به صاحب الزمان می گوئیم

قاسم نعمتی

امتیاز مطلب : 0

تعداد امتیازدهندگان : 0

مجموع امتیاز : 0

ولادت حضرت عبدالعظیم(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : جمعه 27 بهمن 1391

* كعبه خاكيان افلاكي*

سر خوش از بادة حضور شود
مثل آيينه غرق نور شود

مي‌شود در فضا طنين انداز
كرده درهاي آسمان را باز

سمتِ اين بارگاه نوراني
مي‌پرد در فضاي روحاني

اقتدا مي‌كنم به حضرت او
دلم از گرمي محبّت او

با من « أمّن يُّجيب » مي‌خواند
دل من از حبيب مي‌خواند

از شميم حبيب سرشار است
بَسْكه از عطر سيب سرشار است

فطرت پاك او اگر حسني ست
كه تبار عقيق او يمني ست

كه به دور از گناه و ناپاكي ست
كعبة خاكيان اَفلاكي ست

آفتاب ولا سه اختر را
« حمزه» و « طاهر » و « مطهّر » را

حرم با شكوه اين وادي
وز عنايات حضرت هادي

شده عمري كبوتر حرمش
وز دل ما جدا مباد غمش

صبح صادق كه مي‌دمد دل من
از تماشاي جلوه زار پگاه

نغمة آسماني توحيد
مي‌پرد باز پلك من كه : خدا

مي‌وزد از مناره عطر اذان
دل من با فرشتگان خدا

به نماز ايستاده مُلك و مَلك
جانم از شوق دوست سرشار است

آسمان و زمين به گاه قنوت
فارغ خويش و فارغ از عالم

بيشتر از هميشه صحن و رواق
حرمش بوي كربلا دارد

رنگ و بوي حسين را دارد
از فروزنده گوهرش پيدا ست

آسماني شده ست دامن او
مرقد پاك و آسماني او

در مدارش به گردش آورده ست
قدر او ، حُرمت دگر بخشيد

از سه خورشيد ، نور مي‌گيرد
حجّت هشتم و امام نهم

طاير پر شكستة‌دل من
مهرش از جان ما مبادا دور

محمد علي مجاهدي

**********************************

* كعبه اجلال*

تا خطّه ي ري بوي تو آمد به مشامش
سرزد به سما بوي خدا از دَرو بامش

آرند ملايك همگان عرض سلامش
تا مذهب خود عرضه كند نزد امامش

بي مهر شما بوي بهشت است حرامش
ري گشت سپهر و تو شدي ماه تمامش

بردند زمين ها همه حسرت به مقامش
كز كوثر عرفان تو شيرين شده كامش

لطفي كه شماريد در اين كوي غلامش
هركس كه سلامي دهد از دور به قبرت

در قدر و شرف بنده همانند تو بايد
با طاعت كونين اگر بنده در آيد

ايران ز تجلّاي تو شد كعبه اجلال
تا پيكر پاك تو نهان گشت به خاكش

من رشک به آن تشنه برم اي يم توحيد
«ميثم»نه ثنا خوان شما بوده از آغاز

گر قبر حسن جدّ تو دور از نظر ماست
ري يثرب و قبر تو بقيع دگر ماست

غلامرضا سازگار(میثم)

**********************************

* همای بلند آشیان دل*

آريم رو به سوي تو يا سيد الكريم
باشد ز نور روي تو يا سيد الكريم

جان پر كشد به كوي تو يا سيد الكريم
باشم به گفتگوي تو يا سيد الكريم

مي‌نوشم از سبوي تو يا سيد الكريم
باشد ز آبروي تو يا سيد الكريم

باشد ز خُلق و خوي تو يا سيد الكريم
نابود باد عدوي تو يا سيد الكريم

مائيم و عشق روي تو يا سيد الكريم
نور ولا اگر كه بتابد به جان ما

هر لحظه ، اي هماي بلند آشيان دل
تا در حريم ياد تو لب باز مي‌كنم

من باده ولاي علي را به صبح و شام
آري اگر كه حاجت ما مي شود روا

اين حُسن خُلق مردم ايران زمين ما
عبدالعظيمي و خَلَف پاك مجتبي

هر شب "فراز "با گل نور نگين ري
آيد به جستجوي تو يا سيد الكريم

محمد تقي مرداني "فراز"

**********************************

* مقيم كوي صفا*

گر به کوی صفا مقیم شوی
زائر سیّد الکریم شوی

گر ز خمخانه اش عبورکنی
مستی از باده ی حضور کنی

دیده را از غبار راه بشوی
خویش را در حریم دوست بجوی

آشنایی نشانه اش اینجاست
عشق دار الزیّاره ی دل هاست

خضر اگر عمر جاودان دارد
سر بر این طرفه آستان دارد

چیست این قبّۀ بلند آیین؟
کیست این روشنای اهل یقین؟

کیست این روح بخش راه کمال؟
آشنای مقام احمد و آل

کیست این پیرو ولایت ناب؟
روح تفسیر آیه های کتاب

عشق از چشم خون فشان پیداست
منزل از گرد کاروان پیداست

معرفت گر به جانت آمیزد
رستگاری به دامنت ریزد

عصر غیبت که دور وانفساست
سایۀ امن ، آستان ولاست

جعفر رسول زاده(آشفته)

**********************************

* آستانه ري*

از دست غم به ساغرمَي مي برم پناه
بي جا چرا به بهمن و دي مي برم پناه؟

بر سيد الكريم به ري مي برم پناه
ديگر كجا به درگه "كي"* مي برم پناه؟

زان بردرش چو حاتم طي مي برم پناه
زين پس به آستانه ی وي مي برم پناه

هر دم كه من به نغمه ني مي برم پناه
از عمر شصت و پنج بهارم گذشته است

شد بسكه تنگ عرصه گيتي براي من
تا بارگاه حضرت عبدالعظيم(ع) هست

صدها هزار حاتم طي ريزه خوار اوست
طي شد زمان عمر به بی حاصلي"بسيط"

مصطفی طايي شميراني(بسیط)
*.منظور ، کیخسرو یکی از شاهان ایران زمین است.

**********************************

* چلچراغ معرفت*

مرغ طبعم شهپر جان باز كرد
تا سويداي فلك پرواز كرد

تا به قاف قرب یزدان پر كشيد
هفت باب عشق را شيرازه كرد

مانده ی دردي كشان را سر كشيد
محو روي ماه صاحبخانه شد

دل به عشق يار رويايي سپرد
از كم و بيش جهان بر خاستن

بر وصال عشق حق نائل شدن
رفتن آنجايي كه خاطر خواه اوست

تا شدن بيرنگ ، هم رنگ خدا
سر براه عشق داور باختن

جسم قطعه قطعه ، سر از تن جدا
در حريم قرب حق خلوت نشين

در جوار حضرت عبدالعظيم
چلچراغ عشق از او روشن است

در حريم او شريعت پايدار
بنده حق حضرت عبدالعظيم

حلقه ی دين وشريعت را نگين
بود درس مكتب او پابجا

مجتبي را نور چشم چارمين
عالم برجسته علم الكتاب

مردم ري را وجودش افتخار
نجل پاك حضرت حبل المتين

يادگار حضرت ختمي مآب
ياد او آرام بخش جسم و جان

از نبي بر اين نبيره آفرين
اين سرا را كرده چون عرض نجف

طاهري پاك و شريف و اطهري
داده قرب و منزلت بر اين زمين

اين حرم باشد هماره محترم
تا به اواَدناي جانان پر كشيد

كام از صهباي ايمان تازه كرد
جام از خُمخانه داور كشيد

سر خوش و سر مست از پيمانه شد
دست اندر كهكشان عشق برد

عشق يعني روي جانان خواستن
عشق يعني يكسره يكدل شدن

عشق يعني مردن اندر كوي دوست
عشق يعني خالي از رنگ و ريا

عشق يعني با بلا ها ساختن
عشق يعني خون حق در كربلا

عشق يعني جسم خونين برزمين
عشق اگر جوئي قدم زن چون نسیم

او كه عشقش تارو پود دامن است
عِلم دين را عالم و خدمت گذار

او كريم و جدّ و باب او كريم
روح عُلوي در ميان ماء و طين

با رضا وهادي ، ابن رضا
هست اين صاحب كمال پاك دين

شمع ايوان حريمش آفتاب
مكتب علم الحديثش پايدار

از شرافت ماهش اندر آستين
برده ارث معرفت از بوتراب

بارگاهش مأ من درماندگان
آستانش خطّة ري را نگين

حمزه موسي بن جعفر كز شرف
خفته بر اين خاك طاهر گوهري

او بود نجل امام چارمين
با وجود اين ذوات ذوالکرم

حسن صالحي خميني

**********************************

* شهاب معرفت*

خفـتـه در ايـن بـارگـــه دُرّ خوشـاب معــرفـت
مظـهـــر ذات الــهـــي آفِـتــــابِ مـعــرفـت

روشني بخش دل عالم، شهاب معرفت
چشمه سار روح افزاي سحاب معرفت

اوسِتاد آگه علم الكتاب معرفت
اَنتَ مولانا بحق، اي ماهتاب معرفت

برمشام جان رسد بوي گلابِ معرفت
گر بنوشـد (صالح) از شهد شراب معرفــت

مي درخشد بارگاهش تا فراسوي زمان
ريزش باران رحمت بر كويرستان دل

حافظ آيات حق و ناقل علم حديث
روحبخــش اهـل ايمان حضرت عبدالعظيم

در جوارت حمزه و طاهر بُوَد كز خاكشان
مي بَــرَد ره تا حـريم كبـريـاي منـزلــت

سیّد محمّد صالحی کوشا

**********************************

* چراغ روشن عشق*

فروغ عترت و قرآن توان ديد
حريم يك تن از آل پيمبر

مزار حضرت عبد العظيم است
كه زوّارش"كَمَن زارَ اَلْحُسَين"است

به دلها اين حرم شد پرتوافكن
دَرِ باغي ست از گلزار جنّت

نمي گردد خزان , هرگز بهارش
ببوس اين درگه پر نور و طاهر

بيا جان خود اينجا شستشو كن
اجازت از خدا گير و رسولش

به اذن يازده معصوم ديگر
بگو بسم الّه و ، الله اكبر

به گوش جان او آيد ندائي
محبّ آل عصمت كامياب است

كه بي حد است الطاف الهي
به ديوار و در اين بيت توحيد

بُوَد اين بارگاه روح پرور
در اينجا قبر مولايي كريم است

به اولاد حسن ,او فخرو زين است
چو اينجا شد چراغ عشق روشن

بُوَد اين درگه از ابواب رحمت
كه اشك عاشقان , شد جويبارش

تو اي زائر به تعظيم شعائر
بيا اينجا به اشك خود وضو كن

بپا خيز و بخوان اذن دخولش
به اذن حيدر و زهراي اطهر

قدم چون مي نهي داخل از اين در
زند چون حلقه براين در گدائي

كه اي سائل دعايت مستجاب است
بخواه از رحمت حق آنچه خواهي

(حسان) اينجا مطاف مومنين است
در گلزار جنّت در زمين است

حبیب چایچیان (حسان)

**********************************

* مهر پر فروغ*

هر كس شود بخاك ري از معرفت مقيم
باشد پناه مرحمت سيّدالكريم

از بسكه صحن و گنبد او با صفا بود
باشد بسان عرش خداي جهان عظيم

بوي عبير مي وزد از تربتش مدام
گويا كه از بهشت برين مي رسد نسيم

باشند عرشيان به طواف مزار او
هستند قدسیان همه بر درگهش مقيم

از بس حريم محترمش دلربا بود
آيد پي زيارت او با عصا كليم

عطر فرح فزاي مزارش علي الدّوام
باشد چنانچه مي رسد از باغ گل ، شميم

اي مهر پر فروغ جهانتاب عارفان
وي گوهر معاني حق ، باسط النّعيم

گلدسته هاي صحن تو ای سبز تر زِ عشق
چون گنبدت بعرش زند طعنه مستقيم

"خائف" هرآنكه سر نهد او را به آستان
اجر كثير مي دهدش خالق رحيم

حسین زارعی (خائف)

**********************************

* آفتاب اهل کمال*

گشت مرآت ذات بي همتا
چشمش از ذوق دوست شد بينا

ريخت بيرون ز سينه حرص وهوا
غرق آرامش و بري زِ ريا

هم خواصش شدند ره پويا
كرد بيرون ز سنگ خاره گيا

زرد رويي هميشه از تو جدا
مدد و عزّ و حكمت و تقوا

افتخار مدام آل عبا
مي كند هر دقيقه كسب ضيا

آن علي سيرت و حسن سيما
هست در قاب سينه اش پيدا

مي كشد ، موم از دل خارا
طرب انگيز چون نسيم صبا

سر ز قدرش كشد به عرش عَلا
هست خاكش چوخاك كرب وبلا

بوسه بر خاك سيدالشهدا
سر نپيچید از خط مولا

كه چنين شد مقام او والا
كرد روزي بيان بليغ و رسا

كه تو هستي ز دوستان ما را
ثمر بوستان صبر و رضا

مثل يك شام سخت و بي فردا
باد تا روز حشر پا برجا

زود بيند مراد خويش روا
درجنان در برش كند ماوا

هر كه شد بهره ور ز جام ولا
قلبش ازشوق دوست شد لبريز

حُبّ غيري نماند در دل او
از درون و برون وجودش شد

هم عوامش شدند رهرو راه
مثل باد بهار شادي بخش

روي بنما به سوي او كه شود
يعني از سيّد الكريم طلب

عبد ربّ عظيم عبدالعظيم
آفتابي كه آفتاب از او

درُّ درياي آل پيغمبر
نور ايمان و دانش و عرفان

نام آن سرور از عنايت حق
باد لطفش براي اهل كمال

خاك پاكش كه هست قبله جان
آنكه فرمود حضرت هادي

بوسه به درگهش بزن كه بُوَد
ذرّه اي در تمام عمر شريف

عمري از رهبري اطاعت كرد
بر امام دهم عقايد خويش

در جوابش امام فرمودند:
شجر باغ حلم و تمكين بود

باد عمر عدوي نسل نبي
دوره ی دوستدار حضرت او

"واشقاني" كه هست خاك درش
نيز هر كس كه بوسه زد به درش

حسن واشقاني

**********************************

* چشمه ی فیّاض*

از جان غلام حضرت عبدالعظيم شد
آنكس كه زائر حرمِ اين كريم شد

بر حضرتش كه وارث خُلقِ عظيم شد
مَحو صفاي اين حرم و اين حريم شد

آن عاشقي كه بر سر كويش مقيم شد
زين بارگاه اطهر و رضوان شميم شد

آنكس كه رهسپار ره مستقيم شد
مشهور خاص و عام به عبدالعظيم شد

"خاتم" اگر كه صاحب طبع سليم شد
آنكس كه راهپوی حریم كريم شد

داراي حُرمت است به چشم جهانیان
بايد سلام و عرض ادب كرد با خلوص

وارد هر آنكه گشت در اين بارگاه قُدس
بي بهره نيست از كرم ذات كبريا

بس مرده دل كه زنده ز الطاف كردگار
دارد به پيش پاي دل خود چراغ راه

خوي‌حسين و وجه‌حسن داشت‌ ،زين‌ سبب
طبعش روان ز چشمة فيّاضِ مهر اوست

محسن خياطان خاتم

**********************************

* كربلا و ري*

خاک ری نالید در پیش خدا
کای حکیم السّر ، ولی الاولیا

صاحب هستی امیر کائنات
سرّ وحدانیّت ذات و صفات

آفریدی نور و نار و آب و خاک
در دو عالم "لیس معبود سواک"

ای مسبّب از تو پیدا هر سبب
تو توانایی ، تو خلّاقی ، تو رب

انبیا را امر تو انگیخته
مهرشان با مهر تو آمیخته

بر گزیدی از میان آن همه
یک محمّد یک علی یک فاطمه

نسل شان شایسته و والا مقام
صاحب رایند و مولا و امام

از تبار آن نبی و آن ولی
خلق کردی یک حسین بن علی

پرده ای از عشق خود بالا زدی
مهر او را نقش بر دلها زدی

حرمت دلدادگی نام حسین
هفت دریا تشنه جام حسین

من چو او خاکم ولی در این جناس
کربلا را کی کنم با خود قیاس؟

کربلا نور است و من ظلمانی ام
او همه آیینه من حیرانی ام

آن زمین خاک شهیدان خداست
من ری ام آن جا دیار راز هاست

خجلتی اندوه حرمانم شود
قاتلش می خواست سلطانم شود

من شدم انگیزه تا دستی پلید
تیغ بر آیینۀ قرآن کشید

او به سودای حرام ملک ری
راه دنیا تا جهنم کرد طی

نحس بود این آرزو بر ابن سعد
مبتلای کفر قبل و ، ظلم بعد

شد چنین اسرار غیبی ملهمش
نکته ای گفت و زدود از دل غمش:

دل به غم مسپار ای خاک وسیع
نزد ما داری مقامی بس رفیع

ای زمین از ابر ، بارانت رسد
چون صدف درّی به دامانت رسد

از بهشت معرفت اینجا دری ست
از ولایت جلوه گاه دیگری ست

ای تو آرام دل لبریز بیم
مشهد نور خدا عبد العظیم

خاک ری ، چون عشق ایمن می شوی
از گل توحید گلشن می شوی

هر نگاهت عالم آرا می شود
هر دلی اینجا مصفّا می شود

از فرشته آید اینجا زمزمه
رحمت حق بر محّب فاطمه

از تبار مجتبی نسل کرام
بهره مند از صحبت چندین امام

در ولایت نقش بند معرفت
رفعت روح بلند معرفت

اهل بیت و محورش را می شناخت
او امام و رهبرش را می شناخت

نزد مولا در فروع و در اصول
دین خود را عرضه کرد و شد قبول

هجرت او را نشان بند گی است
آری آری در شهادت زندگی است

شعر من ای آسمانی حال من
ای سکوت و شور و قیل و قال من

خسته منشین در حریم وصل یار
نشئه ای از جام مشتاقی بیار

گر سفر نزدیک آید یا که دور
می وزد عطر دل انگیز حضور

می رباید دل صفای این حریم
قدسیان را ذکر یارب العظیم

زائران اینجا حسینی مذهب اند
کربلا در کربلا تاب و تب اند

یک توسّل عشق در این بارگاه
می برد دل را به سوی قتله گاه

اشک اینجا گوهر و آیینه است
قیمتی گر هست این گنجینه هست

لطف خوبان کرامت دیدنی ست
این رواق با صفا بوسیدنی ست

اهل ری در خیمه حق ایمن اند
مومنان با دشمن دین دشمن اند

تا خراسان و قم و ری جان ماست
هفت وادی معرفت ایمان است

جعفر رسول زاده (آشفته)

**********************************

* نجل کریم آل محمّد (صلّی الله علیه و آله و سلم)*

اي اهل فيض تشنه ی جام ولاي تو
اي اوفتاده جود و كرامت به پاي تو

من كيستم كه مدح بگويم براي تو
تنها نه اهل ري همه عالم گداي تو

از آفتاب روي محمّد(ص) نماي تو
بردار سر كه در دل ما هست جاي تو

علم حديث درسخن دلرباي تو
واجب بود زيارت صحن و سراي تو

بر شاعري سلام كه گويد ثناي تو
بر شهر ري درود كه شد نينواي تو

ايران نيازمند بود بر دعاي تو
آرند سجده بر حرم با صفاي تو

رو آورد به جانب دارالشّفاي تو
اي نجل مجتبي كه دو عالم فداي تو

چون مرغ جان به جانب دارالولاي تو
گردند دور گنبد و گلدسته هاي تو

هر كس به هر طريق شود آشناي تو
بسته به هم حوائج ما و عطاي تو

هر صبح و شام خون جگر شد غذاي تو
ري هم گريست بر تو و انزواي تو

در خاك تيره رفت چو قدّ رساي تو
در روز رحلت تو و بزم عزاي تو

ديگر نشد بريده گلو از قفاي تو
خورشيد ني نگشت رخ دلرباي تو

ديگر نشد حصير كفن از براي تو
چوب جفا به لعل لب جانفزاي تو

«ميثم» هماره اشگ فشاند به پاي تو
اي دامن مدينه ري ، كربلاي تو

ريحانه امام حسن ، سيدالكريم
مدح تو را امام زمان تو گفته است

نجل كريم آل محمّد(ص) تويي تويي
ماه حسن ، كه نور گرفتند اهلبيت

جسم مطّهر تو و آغوش خاك ري
آيات وحي در نفس روح پرورت

بر اهل ري نه ، بر همه عالم وجود
بر زائري درود كه گردد به دور تو

بر اهل ري سلام كه همسايه تواند
در موج فتنه هاي اجانب خدا گواست

نبود عجب كه هر شب و روز اولياي حق
بيمار نا اميد ز درمان ، به صد اميد

بوي بقيع مي وزداز خاك تربتت
پرواز مي كند دل اهل ولا مدام

همچون كبوتران حريمت فرشتگان
با مكتب ائمه اطهار آشناست

تو سيدالكريمي و ما سائل درت
دردا كه از جنايت عباّسيان دون

ترك مدينه گفتي و وارد به ري شدي
گرد عزا نشست به رخسار اهل ري

شوّال شد محرّم و ري گشت كربلا
پرواز كرد روح شريفت ز تن ولي

تشييع گشت پيكر پاكت به احترام
پيچيده شد درون كفن جسم اطهرت

بر خاك سر نهادي و ديگر كسي نزد
تا چشم ابر ، باران ريزد به پاي گل

غلامرضا سازگار(میثم)

**********************************

غریب ملک ری

چشم ما چون چشم زمزم از فراقت اشکبار
او غریب شهر یثرب ، تو غریب این دیار

داشتی از کینه های خصم بر چهره غبار
تیره بُد هَمواره از ظلم عدویت روزگار

گوهر اشک ملائک می شود اینجا نثار
حنجر دلدادگانت ناله دارد – زار زار

قطره قطره اشک ما شد لاله های داغدار
جان هستی از غم جانسوز تو اندوهبار

جان زِ ماتم در جنون ،یعنی که گشته بی قرار
ماه شد گلبرگ خون و مهر شد گلگون عذار

قلب ما چون قلب هستی در عزایت سوگوار
ای چو جدّت مجتبی دیده جفا از دشمنان

در طریق پیروی از اهل بیت مصطفی
ای مطیع امر حق یا حضرت عبدالعظیم

نی زِ چشم عاشقان تنها بریزد اشک غم
سینه ی دلبستگانت شعله دارد – آه آه

در عزای جانگدازت ای غریب ملک ری
قلب عالم از شرار داغ تو اندوهگین

دل زِ غم لبریز خون،یعنی که گشته بی شکیب
بس که ازچشمان"یاسر"ریخت خوناب جگر

محمود تاری(یاسر)

**********************************

* بهشت مجسّم*

کسی که راه به باغ تو چون نسیم گرفته
صراط را زهمین راه مستقیم گرفته

تو از عشیرۀ عشقی تو از قبیلۀ قبله
که عطر، مرقدت جنة النّعیم گرفته

گدای کوی تو امروزه نیستم من و دانی
سرم به خاک درت اُنس از قدیم گرفته

همیشه سفرۀ دل باز کرده ام به حضورت
که فیض باز شدن ، غنچه از نسیم گرفته

برین بهشت مجسّم قسم که زائر قبرت
به کف برات نجات خود از جحیم گرفته

همیشه عبد ، حقیر است در برابر معبود
به جز تو کی سِمت عبد با عظیم گرفته؟

مَلک غبار زِ قبر تو تا نرُفته نرف

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

ولادت حضرت عبدالعظیم(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : جمعه 27 بهمن 1391

نظرات (0)

* ماه آسمان ري*

افق فضل و شرف را قمري پيدا شد
يا كه در طور ولايت شجري پيدا شد

باز از بحر ولايت گهري پيدا شد
نخل سرسبز ولا را ثمري پيدا شد

درسماوات و زمين جشن عظيم است امشب
عيد ميلاد كريم ابن كريم است امشب

در رياض علوي سرو روان اين پسر است
نجل مولاي كريمان جهان اين پسر است

بهترين زاده ابناء جهان اين پسر است
فخر دين ، قبله دل ، كعبة جان ، اين پسر است

اوست سروي كه بود دامن هستي چمنش
صلوات همه بر حُسن حَسن در حَسنش

اهل فضل و شرف و علم زعيمش خوانند
خيل عبّاد همه عبد عظيمش خوانند

صاحبان كرم و جود كريمش خوانند
آيت رحمت رحمان و رحيمش خوانند

اوست ماهي كه بر ابناء زمان مي تابد
نورش از ري به همه خلق جهان مي تابد

قامتش سرو و لبش كوثر و رويش ماه است
زائر مرقد او زائر ثارالله است

حرمش كعبه آمال دل آگاه است
حَسني حُسنش بر خلق چراغ راه است

خاص و عامند ز هر سوي رهين كرمش
دل صد قافله سر گرم طواف حرمش

نعمت ساية اين دسته گل عترت را
بر شما داده خدا اين شرف و رفعت را

اهل ري قدر بدانيد چنين نعمت را
فيض همسايگي تربت آن حضرت را

بال جبرئيل زده سايه به بام و درتان
اين شما ، اين حرم زادة پيغمبرتان

يا حجاز است و بُوَد كعبه جاويدانش
جان من ، جان همه خلق جهان قربانش

ري سپهر و حرم اوست مه تابانش
برتر از عرش بُوَد بارگه و ايوانش

دوست دارم كه شب و روز ز لطف وكرمش
پر زند مرغ دلم يكسره سوي حرمش

آيه وحي در اين خانه كتابت دارد
زير اين قبّه دعا كن كه اجابت دارد

زائر او به خدا فيض قرابت دارد
درو ديوار حرم نقش نجابت دارد

ماه صد انجمن اينجاست خدا مي داند
آفتاب حسن اينجاست خدا مي داند

خاك درگاه تو بر درد دل خسته شفاست
سر به خاك حرمت گر نگذاريم جفاست

اي گل باغ حسن عطر تو بر روح صفاست
كرم و جود تو بر ما به عيان و به خفاست

«ما به اين در، نه پي حشمت وجاه آمده ايم»
«از بد حادثه اينجا به پناه آمده ايم»

حُسن پيداي حَسن سرّ نهان حسني
بلكه جانان همه خلق و تو جان حسني

تو به باغ دل ما سرو روان حسني
نخل طاها و گل عطر فشان حسني

ما به خاك حرمت روي نياز آورديم
حاجت خويش به درگاه تو بازآورديم

عصمت فاطمه و عزّت حيدر داري
تو مقام از سخن مدح فراتر داري

تو عطا و كرم آل پيمبر داري
ز حسين و ز حسن جلوه ديگر داري

جان به قربان تو اي سيّد پاكيزه سرشت
شهرري ازتو بهشت است بهشت است بهشت

به تو و عزّت آباء کرامت سوگند
به خدا و به رسول و به امامت سوگند

به جلال و به كمال و به مقامت سوگند
به نماز و به قعودت ، به قيامت سوگند

تو كه سايه به سر خلق دو عالم فكني
چه شود گر نگهي جانب «ميثم» فكني

غلامرضا سازگار(میثم)

*********************************

* سبزتر از آسمان*

می برد دل را نسیم تربتت سوی بهشت
می نشاند چشم هایم را فرا روی بهشت

ای کریم بن کریم ، فرزند بانوی بهشت
خویش را حس می کند در باغ دلجوی بهشت

نیستم یک لحظه حتّی در تکاپوی بهشت
هر که آمد سوی تو گردید رهپوی بهشت

می زند جان و دل من خیمه در کوی بهشت
"یاسر"این آهی که دارم در هیاهوی بهشت

ای شمیم نام تو خوشتر ز گلبوی بهشت
بر ضریحت تا که می افتد نگاه عاشقم

نور تو از آفتاب سبط اکبر مجتباست
تا دلم در آستانت بال و پر وا کرده است

در حریم اطهرت چون یافتم فیض حضور
زائر قبر شریفت زائر کرب و بلاست

هر زمان در بارگاهت می رسانم خویش را
می نشیند سبز تر از آسمان بر روی لب

محمود تاری(یاسر)

************************

* نگين ري*

با دوستان فاطمه ، لطف عميم داشت
با آنكه نام و شهرت « عبدالعظيم » داشت

هر كس كه پاس بندگي آن حريم داشت
با مهر و عشق و عاطفه عهدي قديم داشت

عطر بهار وحي و صفاي نسيم داشت
يعني كه ره به چشمة فوز عظيم داشت

روحي درآستان ولايت مقيم داشت
دستي پر از كرامت و طبعي كريم داشت

راهي به آستان خداي رحيم داشت
با آنكه جان روشن و قلب سليم داشت

با اهل بيت رابطه اي مستقيم داشت
چون درك كرده بود ، مقام كليم داشت

از بوستان فاطمه ، عطر و شميم داشت
خواندند اهل معرفت او را « نگين ري »

از شهر بند رنج و غم ، آزاد مي شود
اين ياس گلشن "حسن" ،اين عاشق" حسين"

گلواژة حديث از آ‌ن لعل جان فزا
از محضر سه حجّت معصوم فيض برد

مثل كبوتران حرمخانة « رضــا »
شاگرد پاكباختة مكتب « جــواد »

از پرتو هدايت « هــادي » اهل بيت
ايمان خويش را به امامش ارايه كرد

با خاندان وحي پُل ارتباط بود
طور تجلّي سه امام هُمام را

شب تا به صبح شعر « شفق » را مرور كرد
مرغ سحر كه زمزمة « يا كريم » داشت

محمدجواد غفورزاده(شفق)

*********************************

* درسايه ولايت*

عبد خداي بود و مقامش عظيم بود
از نسل خاندان امامي كريم بود
در مكتب فضيلت و تقوا فهيم بود
پرهیزگار و عابد و زاهد ، حكيم بود
محبوب پيشگاه خداي عليم بود
در عمرخويش صاحب طبعي سليم بود
دست نوازشي به سر هر يتيم بود
اخلاق او لطيف تر از هر نسيم بود
زيرا صراط زندگي اش مستقيم بود
درساية اميد و ولايت مقيم بود
هر گل كه ديده ايم به ناز و نعيم بود
اين بوستان عشق بهشتي شميم بود
هر كس كه زائرحرم اين كريم بود
نام گراميش اگر عبدالعظيم بود
گر از كرامتش همه كس فيض مي برد

عطرحديث آل رسول از لبش چكيد
تنها نبود پيك خوش الحان باغ عشق
آموخت درس بندگي از اهلبيت نور
غير از خدا نداشت نيازي به هيچ كس
لبخند مهرباني و گرمش چو آفتاب
گل سيرتان عشق به مدحش سروده اند اند
پيوسته او به منزل مقصود مي رسيد
هفتاد و نُه بهار ز عمرش گذشت و باز
در گلشن هميشه بهار حريم او
هر كس كه رو نمود بر اين آستانه گفت
پروانة بهشت بدستش دهد خدا
عبد حقير اوست « وفايي» اگر چه باز
دل در جوار حضرت عبدالعظيم بود

سيد هاشم وفايي

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

امام زمان(عجل الله تعالي فرجه الشريف)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : چهارشنبه 25 بهمن 1391

نظرات (0)

اشعار ارسالي از دوست بزرگوارم جناب استاد مرتضي شاهمندي ازاصفهان

      عمر خود را همه بایاد تو سرخواهم کرد
شب غم رابه خیال وسحرخواهم کرد

وصف خال لب زیبای تو مجنونم کرد
از پی لیلی حسن توسفر خواهم کرد

بردرمیکده عشق توآیم شب و روز
لب خود را زمی ناب تو تر خواهم کرد

دوری وصل و فراق تو کند محزونم
غم هجران تو را اشک بصر خواهم کرد

گرچه هردم بزند دشمن تو طعنه ولی
دلخوشم زآنکه نگه بر تو قمر خواهم کرد

گردش چشم سیاهت دلم از کف برده
عاقبت بر رخ ماه تونظر خواهم کرد

هر طرف می نگرم جلوه روی مه توست
چشم کوته نظر از پرده بدر خواهم کرد

گر بیایی وقدم بر دل من بگذاری
دیده را فرش رهت وقت گذر خواهم کر

********

گاهگاهی نگاهمان به در است
برقدمهای یار درسفر است

این گدای قدیمی مضطر
سرراهت نشسته منتظر است

چشم امید به لطف تودارد
ملتمس بر تودردل سحر است

کاش آقا که دست من گیری
ورنه پایم همیشه درخطر است

هر زمان نام تو به لب آید
ازفراقت دو دیده پرگهر است

گربیفتم زچشم تو آقا
همه عمرم فنا وبی ثمراست

کی شود بررخت نظاره کنم
روی تو به زشمس وصد قمراست

زائرم کن به کربلا با خود
ای خوش آن دل که باتو همسفراست

                              *********

آنقدر كه از ماه، زمين فاصله دارد
از محضرتان دورم و قلبم گله دارد

خيره شده چشمم به دعاي سحرتو
كِي اهل دلي همچو شما نافله دارد

عشق تومرا گوشه نشين كرده به هرجا
آواره روي تو مگر حوصله دارد

برسفره اطعام شما چشم به راهم
لطفي به گدايت كه اميد صله دارد

***********

کی توانم دیده را محو تماشایت کنم
یک نظر بر صورت وچشمان شهلایت کنم

یک نگه کن بردل بشکسته و بیتاب من
تا که جانم را فدای ماه رخسارت کنم

باده ام را از شراب عشق خود لبریز کن
تا که خود را مست آن پیمانه نابت کنم

گرچه قلب ودیده ام شایسته روی تو نیست
عاقبت این دیده را فرش ره پایت کنم

گر به رویم چهره بگشایی، زشوق روی تو
هستی خود را نثارچهره ماهت کنم

سائلت را گربرانی از حریمت یا کریم
تا گشایی درگهت هر دم تمنایت کنم

تو بیا بر دیده خونبار من دستی بکش
تا توانم هر دورا وقف قدمهایت کنم

|

امتیاز مطلب : 2

|

تعداد امتیازدهندگان : 1

|

مجموع امتیاز : 1

اشعار عاشقانه

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : یکشنبه 22 بهمن 1391

نظرات (0)

گل من، ستاره من، تو صفای ماهتابی
نفسی، حیات بخشی، توشعاع آفتابی

به لبت قسم که رنگی چو گل شراب دارد
به تنت قسم که نوری چو بلور ناب دارد

به پرند شانه هایت که به برگ یاس ماند
به سپهر سینه تو که دو ماهتاب دارد

به نگاه پر شکوهت که از آن ستاره خيزد
به دو چشم تو که اعجاز دو آفتاب دارد

ز فراق خانه سوزت، غم سينه سوزدارم
گل من؛ قسم به عشقت، که نه شب نه روز دارم

************

به بلند زلفکانت که به آبشار ماند
به سياه چشمکانت که به شام تار ماند

به دهان عطر خيزت که به خنده جان فزايد
به گل لطيف رويت که به نو بهار ماند

به تو ای فرشته من؛ گل من؛ترانه من
که جدایی از تو باشد غم جاودانه من

چو تو در برم نباشی، غم بی شمار دارم
تو بدان که با غم تو، غم روزگار دارم

************

به شبی که تکيه دادی سر خود به شانه من
به دمی که پا نهادی به فضای خانه من

اگرم بهانه ای هست برای زندگانی
گل من قسم به مويت، تويی آن بهانه من

به نگاه دلپذیرت، به لبان بی نظیرت
که صفا گرفته از آن غزل و ترانه من

به دو گونه لطیفت، به دو چشم اشکريزم
که به راه عاشقی ها ز بلا نمی گريزم

به شراب بوسه هايت که از آن هميشه مستم
گل من؛ تورا نه اکنون، همه عمر می پرستم

مهدی سهیلی

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

شهادت امام حسن مجتبی(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : دوشنبه 18 دی 1391

نظرات (0)


      گل کرده در زمین، کَرَم آسمانی ات
      آغوش باز می رسد از مهربانی ات

      حالا بیا و سفره مینداز سفره دار
      حالت خراب می شود و ناتوانی ات

      دارد مرا شبیه خودت پیر می کند
      جان برده از تمام تنم نیمه جانی ات

      یوسف ترین سلاله ی تنها تر از همه
      سبزی رسیده تا به لب ارغوانی ات

      این گرد پیری از اثر خاک کوچه است
      بر موی تو نشسته ز فصل جوانی ات

      باید که گفت هیئت سیّار مادری
      خرج عزا شدی و خدای تو بانی ات

      زهر از حرارت جگرت آب می شود
      می گرید از شرار غم ناگهانی ات

      زینب به پای تشت تو از دست می رود
      رو می شود جراحت زخم نهانی ات

      آقای زهر خورده چرا تیر می خوری؟
      چیزی نمانده از بدن استخوانی ات

      محمد امین سبکبار

      ******************************



      زینب بیاور آخرین رخت کفن را
      تا که کفن پوشم تن سبز حسن را

      خالى است جاى مادرم تا که ببوسد
      لبهاى سرخ یوسف گل پیرهن را

      حیدر بیا فتنه دوباره پا گرفته
      بیرون کن از شهر مدینه بیوه زن را

      قبل از سفر تا کربلا غارت نمودند
      با تیرهاى پر ز کینه هستِ من را

      عباس را گویید تا بیرون بیارد
      آن تیرها که دوخته تابوت و تن را

      بیرون کشیدم تیر از پهلویش اى واى
      کردم زیارت گوییا امّ الحسن را

      پیراهن خود را ز خون او بشویید
      حرفى از این تشییع با زینب نگویید

      جواد حیدرى

       ******************************


      سایه ی دستی میان قاب چشمان ترش
      چادرخاکی زهرا بالش زیر سرش

      رنگ خون پاشیده بر آیینه ی احساس او
      لکه های سرخ روی گوشوار مادرش

      این دم آخربه یاد میخ در افتاده است
      خانه را آتش زند با روضه ی پشت درش

      لخته ها را پاک می کرد از لب خشکیده اش
      زینب خونین جگر با گوشه های معجرش

      برخلاف رسم سرخ کشتگان راه عشق
      رفته رفته سبزتر می شد تمام پیکرش

      با نظر بر اشک قاسم گفت:وای از کربلا
      نامه ای را داد با گریه به دست همسرش

      روضه ی لایوم می خواند غریب اهل بیت
      کربلایی ها چه گریانند در دور و برش

      چشم امیدش به قد و قامت عباس بود
      ایستاده با ادب ساقی کنار بسترش

      وحید قاسمی

******************************



      ای انتهای غربت و غم ابتدای تو
      کمتر بیان شده غزلی در رسای تو

      لب تر نکرده سائل بیچاره بر شما
      گفتی بگیر زندگی من برای تو

      اصلاً قیاس کردن با تو درست نیست
      حاتم که بوده است؟ گدای گدای تو

      قرآن مخوان که راه گذر بند آمده
      ای من فدای قدرت جذب صدای تو

      آقا ببین دو ماه تمام است شهرمان
      تمرین گریه کرده برای عزای تو

      حالا به رنگ گنبد خضرا درآمده
      یا نه عقیق سبز شده دست و پای تو

      از سوز زهر زمین دهن باز کرده است
      دیگر چه آمده سر مجرای نای تو

      با تکه تکه های جگر فاش کرده ای
      رازی که دیده بود فقط چشمهای تو

      روزی که داد می زدی آیا نمی شود
      مادر کبود چهره شوم ‌من به جای تو؟

      دیدی حسین از غم تو گریه می کند
      گفتی که من کجا و غم کربلای تو .........




      ******************************


      در کرم خانه حق سفره به نام حسن است
      عرش تا فرش خدا رحمت عام حسن است

      بی حرم شد که بدانند همه مادری است
      ور نه در زاویه عرش مقام حسن است

      هرکه آمد به در خانه او آقا شد
      ناز عشاق کشیدن ز مرام حسن است

      حرم و نام و وجودش همه شد وقف حسین
      هر حسینیه که برپاست خیام حسن است

      دست ما نیست اگر سینه زن اربابیم
      این مسلمانی ایران زکلام حسن است

      هرکه خونش حسنی شد ز خودی حرف شنید
      غربت از روز ازل باده جام حسن است

      تا زمانیکه خدائی خدا پابرجاست
      پرچم حسن حسن در همه عالم بالاست

      قاسم نعمتی

     ******************************



      مردی که غربت است همه سوگواره اش
      ریزد تمام عمر زدلها شراره اش

      از کوچه ی شب است هر آنچه کشیده است
      سبزی صورت وجگر پاره پاره اش

      تابوت زخمهای تنش را نهان نمود
      دنیا ندید آن بدن پر ستاره اش

      قاسم که مرد عرصه ی جنگاوری شده
      باشد نمایشی ز جهاد هماره اش

      بخشید با کرامت سبزش هر آنچه داشت
      این است راه عشق نباشد کناره اش

      باید که ساخت گنبد او را در آسمان
      باید که کرد دست ملک را مناره اش

      عمری که در مدینه ی غم خانه کرده است
      تنها نسیم بانی بر یادواره اش

      شعری سروده ام به هوای بقیع او…
      شعری که بود غربت وغم استعاره اش

      مهرداد قصری فر

       ******************************



      پسر فاطمه ام غصه بود بنیادم
      سند غربت من این حرم آبادم

      خاک فرش حرم و گنبد من تکه سنگ
      صحن من پر شده از غربت مادرزادم

      عزت عالمیان بسته به یک موی من است
      کی مذل عربم کشته این بیدادم

      شاه بی لشگرم و غربت من تابه کجاست...
      زهر با سوز تمام آمده بر امدادم

      هرچه خوردم ز خودی خوردم و از زخم زبان
      تا که جدم زجنان کرد ز غم آزادم

      هم عدو ضربه به من میزد و هم میخندید
      از همان کودکیم بیکس و دشمن شادم

      هر زمین خورده مرا یاری خود می خواند
      چون که در یاری افتاده زپا استادم

      هردم از کوچه گذشتم بدنم درد گرفت
      سجده بر خاک به مظلومه سلامی دادم

      گرچه شد حائل ضربه سه حجاب صورت
      خون دیوار در آورده چنان فریادم

      یک تنه جمع نمودم بدنش از کوچه
      صحنه بردن مادر نرود از یادم

      عایشه تیر به تابوت زد و خنده کنان
      گفت از داغ دل فاطمه دیگر شادم

      قاسم نعمتی

   ******************************



      چشمی که در مصیبتتان تر نمی شود
      شایسته شفاعت حیدر نمی شود

      چشم همیشه ابریتان یک دلیل داشت
      هر ماتمی که ماتم مادر نمی شود

      مرهم به زخمهای دل پر شراره ات
      جز خاک چادر و پر معجر نمی شود

      یک عمر خون دل بخورد هم کسی دگر
      والله از تو پاره جگر تر نمی شود

      یک طشت لخته های جگر پاره های دل
      از این که حال و روز تو بهتر نمی شود

      یک چیز خواستی تو از این قوم پر فریب
      گفتند نه کنار پیمبر نمی شود

      گل کرد بر جنازة تو زخم سرخ تیر
      هرگز گلی شبیه تو پرپر نمی شود

      پر شد مدینه از تب داغ غمت ولی
      با کربلا و کوفه برابر نمی شود

      زینب کنار نیزه کشید آه سرد و گفت
      سالار من که یک تن بی سر نمی شود

      دیگر تمام قامت زینب خمیده بود
      از بسکه روی نیزه سر لاله دیده بود

      یوسف رحیمی

      ******************************


      بیچاره دستی که گدای مجتبی نیست
      یا آن سری که خاک پای مجتبی نیست

      بر گریه ی زهرا قسم مدیون زهراست
      چشمی که گریان عزای مجتبی نیست

      وقتی سکوتش این همه محشر به پا کرد
      دیگر نیازی به صدای مجتبی نیست

      در کربلا هر چند با دقت بگردی
      چیزی به جز عشق و صفای مجتبی نیست

      کرب وبلا با آن همه داغ مصیبت
      همپایه ی درد و بلای مجتبی نیست

      طوری تمام هستی اش وقف حسین شد
      انگار قاسم هم برای مجتبی نیست

      او جای خود دارد در این دنیا مجالِ
      رزم آوری بچه های مجتبی نیست

      یا اهل العالم ما گدای مجتبائیم
      ما خاک پای خاک پای مجتبائیم

      آیا شده بال و پرت افتاده باشد
      در گوشه ای از بسترت افتاده باشد

      آیا شده مرد جمل باشی و اما
      مانند برگی پیکرت افتاده باشد

      آیا شده در لحظه های آخرینت
      چشمت به چشم خواهرت افتاده باشد

      من شک ندارم که عروس فاطمه نیست
      وقتی به جانت همسرت افتاده باشد

      آیا شده سجاده ات هنگام غارت
      دست سپاه و لشگرت افتاده باشد

      مظلوم و تنها و غریب عالمین است
      گریه کن غم های این بی کس حسین است

      علی اکبر لطیفیان



    ******************************


      باید مرا گلیم مسیر نگار کرد
      زیر قدوم فاطمی‌ات خاکسار کرد

      مهر تو را بهشت بخواهد نمی‌دهم
      در ماجرای عشق نباید قمار کرد

      فخر علی و فاطمه بر تو عجیب نیست
      وقتی خدا به داشتنت افتخار کرد

      من که به دست هیچ‌کسی رو نمی‌زنم
      نانت مرا به شغل گدایی دچار کرد

      هر چند آفریده خدا چهارده کریم
      اما یکی از آن همه را سفره‌دار کرد

      ما را پیاده کرد سر سفره شما
      این کشتی حسین که ما را سوار کرد

      باید به بازوی حسنی‌ات دخیل بست
      ورنه نمی‌شود که جمل را مهار کرد

      خشمت نیاز نیست در آنجا که می‌شود
      با قاسم تو قافله را تار و مار کرد

      ارزان تو را فروخت به حرف معاویه
      زهری به کام تشنه تو روزه‌دار کرد

      زهری که می‌شکافت دل سنگ خاره را
      در حیرتم که با جگر تو چه کار کرد

      زهرا شنیده بود تنت تیر می‌خورد
      تابوت را برای همین با جدار کرد

      علی اکبر لطیفیان

******************************



      پسر فاطمه آنکس که دلم زنده از اوست
      نه فقط ما که دل فاطمه هم زنده از اوست

      بوسه بر لعل لب آنکه چنین گفت رواست
      جان به قربان کریمی که کرم زنده از اوست

      به همان خاک غریبانه قبرش سوگند
      بی حرم هست و لی هرچه حرم زنده از اوست

      سینه زن گر چه ندارد به بقیعش اما
      به خدا زمزمه و نوحه و دم زنده از اوست

      به غم کرببلا زنده نماند شیعه
      در دل شیعه همین غصه و غم زنده از اوست

      از علمدار بپرسید که او خواهد گفت
      هم علمدار حسین و هم علم زنده از اوست

      به همان لحظه که پا بر سر این خاک نهاد
      فاطمه دوستی نسل عجم زنده از اوست

      قطعات جگرش با همگان می گوید
      همه ی دین خداوند قسم زنده از اوست


      جواد حیدری

     ******************************



      الا ای که به هر دوران غریبی
      نشان تو بود، جانان غریبی

      معاویه تو را بهتر شناسد
      که تو در لشگر یاران غریبی

      زیارتنامه هم حتی نداری
      قسم بر تربت ویران غریبی

      امام دوم خانه نشینی
      زنامردی نامردان غریبی

      تو کودک بودی و غربت کشیدی
      تو مادر را به خاک کوچه دیدی

      جواد حیدری

    ******************************



      تنهایی و غربت همه جا یار دلت بود
      یک عمر فقط درد ، کس و کار دلت بود

      سنگینی دستی که تو را اشک نشین کرد
      چل سال غم و غصه سربار دلت بود

      چون موی زمستانی ات از بین نمی رفت
      آن لکه خونی که به دیوار دلت بود

      پس خوب شد آن زهر به داد دلت آمد
      ورنه که به جز زهر مددکار دلت بود ؟

      با اینکه خودت هر نفست مقتل دردیست
      لایوم . . . ولی روضه خونبار دلت بود

      محمد بیابانی

******************************



      مست از غم توام غم تو فرق می کند
      محو توام که عالم تو فرق می کند

      با یک نگاه می کشی و زنده می کنی
      مثل مسیح، نه، دم تو فرق می کند

      یک دم نگاه کن که مرا زیر و رو کنی
      باید عوض شد آدم تو فرق می کند

      تنها کمی به من نظر لطف می کنی؟
      آقای مهربان! کم تو فرق می کند

      زخمی است در دلم که علاجی نداشته است
      جز مرحمت که مرهم تو فرق می کند

      اشک غمت برای من احلی من العسل
      گفتم برای من غم تو فرق می کند

      صلح تو روضه است حماسه است غربت است
      ماهی تو و محرم تو فرق می کند

      باید خیال کرد تجسم نمود؛ نه ؟
      نه؛ گنبد تو پرچم تو فرق می کند

      لختی بخند قافیه ام را بهم بریز
      آقای من! تبسم تو فرق می کند

      سید محمد رضا شرافت

      ******************************



      اي فقط ناله اي صداي اشك
      اي وجود تو مبتلاي اشك

      گيسوانت سپيد شد آقا
      پيكرت آب شد به پاي اشك

      حرف من نيست فضه ميگويد
      بين خانه تويي خداي اشك

      قتل تو بين كوچه ها رخ داد
      زهر يارت شده دواي اشك

      چقدر گريه ميكني آقا
      روضه ات را بخوان به جاي اشك

      ماجرايي كه زود پيرت كرد
      آنچه از زندگيت سيرت كرد

      چه بگويم از آن گل پرپر
      چه بگويم ز داغ نيلوفر

      چه بگويم سياه شد روزم
      اول كودكي شدم مضطر

      حرف من خاطرات يك لحظه است
      لحظه اي كه نبود از آن بدتر

      ايستادم به پنجه پايم
      تا كنم روبروش سينه سپر

      مثل طوفاني از سرم رد شد
      دست او بود و صورت مادر

      ناگهان ديدمش زمين خوردو
      كاري از دست من نيامد بر

      بعد آن غصه بود و خون جگر
      ديدن روي قاتل مادر

      محمد بیابانی

******************************


      اذن حق بودکه تو سید و مولاباشی
      تشنگان رمضان را یم و دریا باشی

      میکنی زنده به یک چشم هزاران عیسی
      کم مقامی است بگویم تو مسیحاباشی

      گرنداند کسی و خاک مزارت بیند...
      ...به خیالش نرسد شاهی و آقاباشی

      زخم دشنام شنیدی و بغل واکردی
      تا چه حدی تو دگر اهل مدارا باشی

      مو سفیدی به جوانی به سراغت آمد
      از غم یار تو حق داری اگر تا باشی

      تو فقط آمده ای غصه و غم را بخری
      وسط کوچه ی غم محرم زهرا باشی

      پس بمان و همه جا دور و بر مادرباش
      وسط کوچه اگرشد سپر مادر باش

      مجتبی صمدی شهاب

   ******************************


      یک عمر در حوالی غربت مقیم بود
      آن سیدی که سفره ی دستش کریم بود

      خورشید بود و ماه از او نور میگرفت
      تا بود ، آسمان و زمین را رحیم بود

      سر می کشید خانه به خانه محله را
      این کارهای هر سحر این نسیم بود

      آتش زبانه می کشد از دشت سبز او
      چون گلفروش کوچه ی طور کلیم بود

      این چند روزه سایه ی یثرب بلند شد
      چون حال آفتاب مدینه وخیم بود

      حقش نبود تیر به تابوت او زدن
      این کعبه در عبادت مردم سهیم بود

      بی سابقه است حادثه اما جدید نیست
      این خانواده غربتشان از قدیم بود

      آقا ببخش قصد جسارت نداشتم
      پای درازم از برکات گلیم بود

      رضا جعفری

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

شهادت امام حسن مجتبی(ع)

نویسنده : mahdivahidi

تاریخ : دوشنبه 18 دی 1391

نظرات (0)


      آيا شده بال و پرت آتش بگيرد
      هر چيز در دور و برت آتش بگيرد

      آيا شده بيمار باشی و نگاهت
      از نيش خند همسرت آتش بگيرد

      آيا شده يک روز گرم و وقت افطار
      آبی بنوشی ... جگرت آتش بگيرد

      آيا شده تصويری از مادر ببينی
      تا عمر داری پيکرت آتش بگيرد

      می گريم از روزی که می بينم برادر
      در کوفه موی دخترت آتش بگيرد

      می گريم از روزی که می بينم برادر
      از هرم خاکستر سرت آتش بگيرد

      آه ... از خنکهای گلويت بوسه ای ده
      تا قبل از اينکه حنجرت آتش بگيرد

      آقا بس است ديگر مگو از شعله هايت
      ترسم که جان خواهرت آتش بگيرد

      یاسر حوتی

      ******************************



      دست و پا ميزني و بال و پرت ميريزد
      گريه ي خواهر تو روي سرت ميريزد

      بهتر است سعي كني اين همه سرفه نكني
      ورنه در طشت تمام جگرت ميريزد

      در تقلاي سخن گفتني اما نه... نه...
      جگرت از دهنت دور و برت ميريزد

      خبرش پخش شده زهر تو را خواهد كشت
      بي سبب نيست كه اشك پسرت ميريزد

      جگرت،بال و پرت،اشك ترت ريخت ولي
      چه كسي هست كه با نيزه سرت ميريزد؟

      هاني امير فرجي


      ******************************




      تو وارث تمامی غم های مادری
      مسموم زهر کاری یک کوچه و دری

      نام تو با بقیع گره ای کور خورده است
      همسایه همیشگی حوض کوثری

      تو مادری ترین امامان شیعه و...
      درد آشنای درد دل چاه و حیدری

      لعن خدا بر آنکه مذلت خطاب کرد
      انگار نه انگار نوه پیمبری

      کمتر به خود به پیچ از این التهاب زهر
      چیزی نمانده است که پر در بیاوری

      خود،کربلاست هروله دور بسترت
      اما حزین کرب و بلای برادری

      بی اختیار یاد غم شام می کنی
      وقتی که چشمهات می افتد به معجری

      این تیرها که بغض جمل بر تن تو زد
      شد نیزه سنان و رگ گردن تو زد

      علی آمره

|

امتیاز مطلب : 0

|

تعداد امتیازدهندگان : 0

|

مجموع امتیاز : 0

صفحه قبل 1...131 132133134 135 ...188 صفحه بعد

شهدای آتش نشان

وفات حضرت سکینه(ع)

آغاز امامت امام زمان(عج)

امام رضا (ع) مدح ومناجات

اربعین

عفاف و حجاب

فساد برخی مسوولین

حضرت زینب (س)

امام زمان (عج) وفاطمیه

امام زمان (عج) ومناسبت ها

وفات حضرت معصومه(س)

حضرت عبدالعظیم (ع)

مدافعان حرم

شهدای مبارزه با داعش

جنایت آل سعود در منی

,وداع با محرم وصفر

حضرت رقیه(س)

استاد رسول فیضی

- استاد سعیدحدادیان

- استاد محمود کریمی

انقد مداحان توسط شعرا

دیر راهب نصرانی

مناجات با امام حسین(ع)

تنور خولی

کاروان در کوفه

لینک مناسبتی وب ها

استقبال از محرم

اشعار ترکی محرم و صفر

نوحه های محرم

عید سعید غدیر خم

سرودهای مناسبتی

مسلم ابن عقیل

متن روضه اهل بیت (ع)

حرکت کاروان از مکه به کربلا

نوحه،زمزمه،شور..محرم وصفر

نوحه،زمزمه،شور..اهل بیت

مسلم ابن عقیل

کاروان شهدای تفحص

مفقود الاثر

سلامتی رهبر

امام زمان(عج)

امام عسگری(ع)

امام هادی(ع)

امام جواد(ع)

امام رضا(ع)

امام کاظم(ع)

امام صادق(ع)

امام باقر(ع)

امام سجاد(ع)

امام حسین(ع)

امام حسن(ع)

حضرت فاطمه(س)

امام علی(ع)

پیامبر اکرم(ص)

سرودهای ولادتی معصومین(ع)

حضرت علی اصغر(ع)

حضرت رقیه(س)

حضرت عباس(ع)

حضرت علی اکبر(ع)

حضرت معصومه(س)

حضرت زینب(س)

سرودهای ولادتی اهل بیت(ع)

گریزهای دعای عرفه

گریزهای زیارت عاشورا

گریزهای دعای ندبه

گریزهای دعای کمیل

اشعار طنز مذهبی

اشعار طنز سیاسی

عید سعید فطر

وداع با ماه مبارک

عملیات مرصاد

زمزمه های مناجات با خدا

زمزمه های مناجاتی

سینه زنی های مناجاتی

شعار های راهپیمایی

فلسطین،قدس،غزه

داعش وحشی

اشعار مرتبط بادعای مجیر

امام عسگری(ع)

امام هادی(ع)

امام جواد(ع)

امام رضا(ع)

امام کاظم(ع)

امام صادق(ع)

امام باقر(ع)

امام سجاد(ع)

امام حسین(ع)

امام حسن(ع)

حضرت فاطمه(س)

امام علی(ع)

پیامبر اکرم(ص)

امام زمان(ع) وشب قدر

اشعارمرتبط بادعای جوشن

مراسم قرآن به سرگرفتن

اشعارشب بیست وسوم

اشعارشب بیست ویکم

اشعارشب نوزدهم

اشعار مشترک شب های قدر

مناجات با امام زمان(ع)

مناجات باخدا

اشعار استقبال

امام عسگری(ع)

امام هادی(ع)

امام جواد(ع)

امام رضا(ع)

امام کاظم(ع)

امام صادق(ع)

امام باقر(ع)

امام سجاد(ع)

امام حسین(ع)

امام حسن(ع)

حضرت فاطمه(س)

امام علی(ع)

پیامبراکرم(ص)

مدح و رحلت حضرت ابوطالب(ع)

دعای عهد

ورود حضرت معصومه(س) به شهر قم

دعای توسل

دعای ندبه

دعای کمیل

مناجات با خدا

ماه ربیع الاول

شهدای گمنام

شهید برونسی

* سیاسی و مسایل روز

* غزل های اخلاقی

* ایام فاطمیه

* معرفی کتب مداحی

مدح و مصیبت

اذان بلال

آغاز فاطمیه

نوحه،زمزمه،شور..معصومین

امام علی(ع) در فاطمیه

ایام شهادت

روز یازدهم محرم

واقعه نبش قبر مبارک

مناجات های محرمی

لیله الرغائب

ماه رجب

* آغاز ماه های قمری

حرکت کاروان از مدینه به مکه

عیدالزهرا(س)

- مداحی در عروسی ها

- صدا در مداحي

- استاد منصور ارضی

حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) - شهادت

حضرت عبدالعظیم حسنی(ع) - مدح

* اشعاروگریزهای مناجاتی

* دو بیتی های صلواتی

* عید نوروز

* اشعار عاشقانه

* متن روضه های معصومین(ع)

* ماه مبارک رمضان

..............

امام زمان (عج)

امام حسن(ع) در فاطمیه

حمله به بیت مولا

ایام بستری

تنور خولی

شهادت محسن(ع)

* شب يلدا

* مداح و نوکری

شب شام غریبان

دو طفلان حضرت زينب(س)

روز عاشورا

شب دهم محرم

شب نهم محرم

شب هشتم محرم

شب هفتم محرم

استقبال از محرم

شب اول محرم

شب سوم محرم

شب دوم محرم

شب پنجم محرم

شب چهارم محرم

شب ششم محرم

اهانت به معصومين (عليهم السلام)

امام زمان(عج) - مناسبت ها

- استاد سازگار

عبدااله بن حسن(ع) - شهادت

عبدالله بن حسن(ع) - ولادت،مدح

قاسم ابن حسن(ع) - شهادت

قاسم ابن حسن(ع) - ولادت،مدح

حضرت حمزه(ع) - شهادت

* جشن عروسی

* دهه فجر

* اشعار چاووشي

*رحلت امام خمینی(ره)

* شهدا و دفاع مقدس

خداحافظی از محرم و صفر

بازگشت کاروان به مدینه

اربعین

مصیبت شام

مسیرکوفه تا شام

اشعار کاروان در کوفه

دفن شهدای کربلا

حرکت اسیران ازکربلا به شام

ورود امام(ع) به کربلا

مناجات با امام زمان(ع)

مناجات با امام حسین(ع)

* محرم و صفر

حضرت ام کلثوم(س) - رحلت

امام زمان(عج) - موضوع آزاد

حضرت خدیجه(س) - رحلت

حضرت ام البنین(س) - رحلت

حضرت علی اصغر(ع) - شهادت

حضرت علی اصغر(ع) - ولادت،مدح

حضرت رقیه(س) - شهادت

حضرت رقیه(س) - ولادت،مدح

حضرت عباس(ع) - شهادت

حضرت عباس(ع) - ولادت،مدح

حضرت علی اکبر(ع) - شهادت

حضرت علی اکبر(ع) - ولادت،مدح

حضرت معصومه(س) - شهادت

حضرت معصومه(س) - ولادت،مدح

حضرت زینب(س) - شهادت

حضرت زینب(س) - ولادت،مدح

* اهل بیت پیامبر(ص)

امام زمان(عج) - آغاز امامت

امام زمان(عج) - ولادت

امام عسگری(ع) - شهادت

امام عسگری(ع) - ولادت،مدح

امام هادی(ع) - شهادت

امام هادی(ع) - ولادت،مدح

امام جواد(ع) - شهادت

امام جواد(ع) - ولادت،مدح

امام رضا(ع) - شهادت

امام رضا(ع) - ولادت،مدح

امام کاظم(ع) - شهادت

امام کاظم(ع) - ولادت،مدح

* مقام والدین

لیله المبیت

ماه رمضان ومناجات باخدا

شب و روز عرفه

مباهله

عید مبعث

عید غدیر

عید قربان

* مناسبت های مذهبی

* اشعارولایی

ازدواج حضرت علی و فاطمه (علیهماسلام)

اسارت حضرت زینب(علیها السلام)

اسارت کاروان کربلا

شخصيت علمي

حضرت رقيه(س)

حضرت عباس(ع)

حضرت زينب(س)

* كرامات اهل بيت(ع)

امام زمان(ع)

امام عسگري(ع)

امام هادي(ع)

امام جواد(ع)

امام رضا(ع)

امام كاظم(ع)

امام صادق(ع)

امام باقر(ع)

امام سجاد(ع)

امام حسين(ع)

امام حسن(ع)

امام علي(ع)

امام محمد باقر(ع) - شهادت

امام محمد باقر(ع) - ولادت،مدح

امام سجاد(ع) - شهادت

امام سجاد(ع) - ولادت،مدح

امام حسین(ع) - آزاد

امام حسین(ع) - ولادت،مدح

امام حسن(ع) - شهادت

امام حسن(ع) - ولادت،مدح

امام علی(ع) - شهادت

امام علی(ع) - ولادت،مدح

حضرت فاطمه(س) - شهادت

حضرت فاطمه(س) - ولادت،مدح

پیامبر اکرم(ص) - رحلت

پيامبر اكرم(ص)

تخريب قبور اهل بيت

صدای جمعیت

دستگاه ضبط

ضبط با دستگاه آی سی رکوردر

اصول اولیه ضبط صدا

- افکت delay یا تاخیر (اکو)

- اکولایزر

- آشنایی با میکسر یاماها 124mg

ضبط با دستگاه MD

* اشعار معصومین (ع)

پیامبراکرم(ص) - ولادت،مدح

پاسخ به شبهه (ثواب گریه بر امام حسین)

- باند و بلندگو

- میکروفون

مقام معظم رهبری

* آفات مداحی در کلام بزرگان

* پاسخ به شبهات در مداحــی

- استاد مومنی

- استاد حسین سازور

- برنامه ریزی

* آموزش مداحی

- استاد میرداماد

سخنان معظم له با مداحان

- استاد میرداماد

اشعار معظم له

- اشعار طنز مداحان

- غزل حاج محمود کریمی

اشعار بصیرت

حضرت مسلم(ع) - شهادت

حركت كاروان از مكه به كربلا

امام صادق (ع)- شهادت

امام صادق (ع)- ولادت

* اشعاری از مداحان

* تجربیات مـداحــان

* مقام معظم رهبــری

* مصاحبه با مداحان

* اشعار طنز

* مقتل شناسی

* پای درس اساتید

استاد ارضی

رباعی ودوبیتی ها

فاطمیه و نوروز

شهدای امربمعروف

* پندیات و مجالس ترحیم

حضرت فاطمه(س)

* سیستم های صوتی

کتاب های شعر

دیر راهب نصرانی

کاروان در شام

تخریب قبور بقیع

ولادت پیامبر و امام صادق (علیهماالسلام)

درس رسالت نوکری توسط استاد ارضی

* كرامات معصومين(ع)

* ضبط صــــــدا

اکولایزر بخش اول

مدح امیرالمومنین علیه السلام

حضرت حمزه (ع)

رحلت پیامبر(صلی الله علیه و آله)

مبعث

افطار

فتح خون

ولادت امام حسن مجتبی(ع)

متن روضه امام حسن علیه السلام [ 87732 ]

اشعار امام حسین(ع) با محوریت ماه محرم [ 15684 ]

نوحه،زمزمه،شور..شهادت امام حسن (ع) بهمراه سبک اجرا [ 15513 ]

متن روضه شهادت مسلم بن عقیل (ع) [ 12787 ]

اشعار مناجات قبل از دعای کمیل [ 10895 ]

نوحه،زمزمه،شور..شهادت امام رضا (ع) بهمراه سبک اجرا [ 8867 ]

با عرض سلام و ادب خدمت دوستان عزیز [ 7949 ]

متن روضه امام حسن علیه السلام [ 7504 ]

متن روضه امام رضا علیه السلام [ 7470 ]

متن روضه امام حسن علیه السلام [ 7281 ]

آمار مطالب

:: کل مطالب : 1880
:: کل نظرات : 145

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 6
:: تعداد اعضا : 0

کاربران آنلاین

آمار بازدید

:: بازدید امروز : 70
:: باردید دیروز : 39
:: بازدید هفته : 1292
:: بازدید ماه : 5460
:: بازدید سال : 14920
:: بازدید کلی : 14920

RSS

تمام حقوق اين وب سايت و مطالب آن متعلق به آموزش مداحی و اشعار مذهبی مي باشد .