آموزش تخصصی اصول و فنون و اخلاق مداحی به همراه زیباترین اشعار در مدح اهل بیت علیهم السلام


عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
در این وب با اخــلاق مــداحی، اصـــول مداحــی،علــوم و فنــون مداحـی روضه خوانی،دعاخوانی، اشعار زیبا دربـاره ولادت و تسلیت اهــل بیت علیهم السـلام،وظایف مداحان،رسالت مداحان در جامعه، آسیبهای مداحی،مقتل شناسی انواع سبک ها و دستگاه ها و هر آنچه کـه مربوط بـه مداح و مداحی باشد، آشنا خواهید شد ان شاءالله. (مهدی وحیدی)
اشعار عید مبعث
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : دوشنبه 05 خرداد 1393

      بانگ تکبیر ز امواج فضا می آید
      گوش باشید که آوای خدا می آید
      بوی عطر از نفس باد صبا می آید
      نفس باد صبا روح فزا می آید
      پیک وحی است که در غار حرا می آید
      به محمد ز خداوند ندا می آید

      ای خلایق همه این طرفه ندا را شنوید
      گوش های شنوا حکم خدا را شنوید

      بت و بتخانه همه ذکر خدا می گویند
      سخن از اقرأ و از غار حرا می گویند
      حمد حق، مدح رسول دو سرا می گویند
      خلق عالم همه تبریک به ما می گویند
      حکم توحید به ما و به شما می گویند
      همگی با نفس روح فزا می گویند

      بشریت چه نشستی که مسیحت آمد
      حکم توحید به آوای فصیحت آمد

      این چراغی است که تا شام ابد جلوه گر است
      این یتیمی است که بر عالم خلقت پدر است
      این نجات همه در دامن موج خطر است
      این رسولی است که از کلّ رُسُل خوب تر است
      پیشتر از همه بعد از همه پیغامبر است
      تا صف حشر طرفدار حقوق بشر است

      چشم بد دور ز آیینه ی رخسارش باد
      تک و تنهاست خداوند نگهدارش باد

      آی انسان ها فرمان پیمبر شنوید
      گوش تا از سخن خلق فراتر شنوید
      روح گردید و از آن روح مطهر شنوید
      همه با هم سخن خالق داور شنوید
      بانگ تهلیل شنیدید مکرر شنوید
      همه را با هم در عدل برابر شنوید

      دوره ی کفر و زر و زور به اتمام آمد
      اهل عالم همه آماده که اسلام آمد

      عید آزادی زن های اسیر است امروز
      عید خلق است و خداوند قدیر ایت امروز
      دامن مکه پر از مشک و عبیر است امروز
      بشریت را فرمان خطیر است امروز
      حق بشیر است بشیر است بشیر است امروز
      جاودان باد چراغی که منیر است امروز

      ذکر بت ها همه «لا نعبد الا ایاه»
      همه گویند «ولا قوه الا با ا...»

      تا به کی چهره ی خورشید عدالت مستور
      تا به کی سلطه ی بیدادگران با زر و زور
      با من امروز بخوانید همگی این منشور
      منجی کل جهان آمده با مشعل نور
      عید بعثت شده یا عید جهانگیر ظهور
      تهنیت باد بر آن دخترک زنده به گور

      دور دختر کشی و جهل به پایان آمد
      سر تسلیم بیارید که قرآن آمد

      مکه آهنگ، به گلواژه ی اقرأ بنواز
      کعبه از جا کن و تا غار حرا کن پرواز
      یا محمد سخن خویش ز لا کن آغاز
      خیز از جا به بت و بتگر و بت خانه بتاز
      بشریت را با مکتب توحید بساز
      سر این رشته دراز است دراز است دراز

      خیز تا عرصه ی بیدادگران تنگ کنی
      سینه در حین تبسم سپر سنگ کنی

      ای به راه تو تمامی ملل را دیده
      ای که جبریل امین دور سرت گردیده
      ای به قلب بشر از غار حرا تابیده
      ای خدا پیش تر از پیش تو را بگزیده
      ای سحاب کرمت بر همگان باریده
      خیز از جای خود ای جامه به تن پیچیده

      چشم عالم به ره مکتب روشنگر توست
      منجی کل بشر دین علی پرور توست

      گر چه فوجی پی آزار تن و جان توأند
      فکر بشکستن پیشانی و دندان توأند
      روزی آید که همه خلق مسلمان توأند
      خاک مقداد تو عمار تو، سلمان توأند
      سر فرو برده به تسلیم به فرمان توأند
      پیرو دین تو و عترت و قرآن توأند

      عالم کفر به اسلام تو تبدیل شود
      به تولای علی دین تو تکمیل شود

      تو و آل تو چراغان هدایید همه
      چارده آینه از وجه خدایید همه
      چارده صورت توحید نمایید همه
      چارده قبله ی ارباب دعایید همه
      چارده نوح به طوفان بلایید همه
      چارده مهر عیان در همه جایید همه

      چارده طور به سینای وسیع دلها
      چارده عقده گشا در همه ی مشکل ها

      عزت امت تو در گرو وحدت توست
      وحدت امت تو پیروی از عترت توست
      طاعت عترت تو، طاعت حق، طاعت توست
      در رگ قلب حسین بن علی غیرت توست
      تا خدایی خداوند به پا دولت توست
      شیعه آن است که هر لحظه ی او بعثت توست

      شیعه در حکم تو نور ازلی را دیده
      شیعه در غار حرا با تو علی را دیده

      بعثت شیعه ز آغاز غدیر است و حراست
      بعثت سوم او واقعه ی عاشوراست
      پدر شیعه علی، مادر شیعه زهراست
      شیعه جان و تنش از آب و گل کرببلاست
      به خدایی خدایی که جهان را آراست
      شیعه بودن شرف و عزت و آزادی ماست

      شیعه تا خون به رگش موج زند یار علی است
  «میثما» شیعه همان میثم تمار علی است

     غلامرضا سازگار


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار عید مبعث
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : دوشنبه 05 خرداد 1393

      الا محمد «اِقرء و ربُّک الاکرم»
      بخوان به نام خداوندگار لوح و قلم
      بخوان بخوان که تویی منجی همه عالم
      بخوان که پیشتر و برتری تـو از آدم
      بخوان که خوانده خدایت پیمبر اکرم
      بخوان که هر سخن توست آیتی محکم

      بخوان به نام خدایی ‌که آفرید تو را
      بخوان بنام کریمی ‌که برگزید تو را

      الا که سیطرۀ کفر از این خبر شکند
      صف سپاه شب از نیزۀ سحر شکند
      اگر چه کوه بوَد خصم را کمر شکند
      به تیغ عدل تو بازوی زور و زر شکند
      تبر به دست، بتان را به یکدگر شکند
      کمان گرفته ز بوجهلِ فتنه سر شکند

      خبر دهید که دیو غرور و مستی مُرد
      رسید لشکر توحید و بت پرستی مُرد

      محمد ای دو جهان زیر بار منت تو
      مبارک است به خلق و خدا نبوت تو
      خجسته باد به عالم ظهور دولت تو
      تمام نـور بـود از چراغ حکمت تو
      بود حقیقت توحید درس وحدت تو
      درود بر تو و دین و کتاب و عترت تو

      چراغ عترت و قرآن یکی است یااحمد
      به این دو عزت ما متکی است یااحمد

      دو ثقل زندۀ تو اهل بیت و قرآنند
      دو قطعه نور ز یک مشعل فروزانند
      دو سوره‌اند که مانند نور و فرقانند
      دو آفتاب که از یک سپهر تابانند
      دو گوهرند که از یک صدف درخشانند
      دو نخل نور که محصول یک گلستانند

      به اتفاق، دو تصویر از جمال خداست
      هرآنکه گشت جدا ازیکی، ز هردو جداست

      تو آفتاب جهانی، جهان تو را دارد
      امیر قافلـه‌ای، کاروان تـو دارد
      نشسته‌ای به زمین،آسمان تو را دارد
      تو باغبان جنانی،جنان تو را دارد
      زمان به طول تمام زمان تو را دارد
      مکان به وسعت کل مکان تو را دارد

      چه مقبلان که همه مورد قبول تواند
      رسول مایی و پیغمبران رسول تواند

      کسی که در همه جا در کنار توست علی است
      کسی که دست تو و ذوالفقار توست علی است
      کسی که تا ابدالدهر یار توست علی است
      کسی که شیر تو و کردگار توست علی است
      کسی که جان تو و جان نثار توست علی است
      کسی که فاتح پروردگار توست علی است

      کسی که حافظ قرآن و دین توست علی است
      کسی که گفته خدا جانشین توست علی است

      سلام بر تو و قدر و جلال و عنوانت!
      سلام چار کتاب خدا بـه قرآنت!
      سلام بر تو و یاسین و نور و فرقانت!
      سلام بر تو که سلمان بود مسلمانت!
      سلام بر شرف و اقتدار سلمانت
      سلام مکه و غار حرا بـه پیمانت

      سلام بر تو و مولا علی برادر تو
      یگانه فاتح بدر و حنین و خیبر تو

      بشر رسیـد بـه آیین راستین امشب
      خدا نمود برون،دست از آستین امشب
      رسید حلقۀ، توحید را نگین امشب
      طلوع کرد رخ آفتاب دین امشب
      بتان کعبه! بیفتید بر زمین امشب
      خدای را بستایید از همین امشب

      ظهور مکتبِ «خیرالورا» مبارک‌باد
      طلوع نور ز غار حرا مبارک باد

      بشارت ای، همۀ دختران زنده به گور
      محمد آمده، پـایـان گرفته سلطه زور
      به گور گشت نهان، دیو کبر و جهل و غرور
      فروغ دوستی از کوی دوست کرده ظهور
      به شام تیره شبیخون زده است لشکر نور
      محمد آمده، چشم بد از جمالش دور

      رسید مژده که در ظلِّ احمدید همه
      از این بـه بعد،کنـار محمدید همه

      قسم بـه ذات خداوندگار حیِ قدیر
      دو عید ماست یکی، این دو، بعثت است و غدیر
      جهانیان همه دانیـد از صغیر و کبیـر
      فقط علی است پس از مصطفی به خلق، امیر
      به شهریار پیام آوران کسی است وزیر
      که علم دارد و اخلاص دارد و شمشیر

      هزار مرتبه"میثم"اگر روی سر دار
      ز دامن علی و اهل بیت دست مدار

     غلامرضا سازگار


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار عید مبعث
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : دوشنبه 05 خرداد 1393

      آن که رخسارۀ او رنگ محبّت دارد
      نور توحید بود آن چه به طلعت دارد

      بی وضو جن و ملک نام نکویش نبرند
      نام او نزد خدا عزّت و حُرمت دارد

      نام او هست صفا بخش دل اهل جهان
      که به اندازۀ فردوس طراوت دارد

      اوست خورشید نبّوت که ز روز خلقت
      مهر او در دل هر ذرّه اقامت دارد

      این همان محیی دین است که از روز ازل
      به روی شانۀ خود مُهر نبّوت دارد

      این همان سرو سرافراز و همیشه سبز است
      که به سر در همه جا ابر کرامت دارد

      این همان واسطۀ مبدأ فیض ازلی است
      که ز انوار خدا نور بصیرت دارد

      این همان سورۀ نور است به قرآن مبین
      که دراین آیه خداوند بشارت دارد

      این همان شاخۀ طوباست که در فردوس است
      این همان عطر نفیس است که جنت دارد

      کرد خورشید نبّوت ز حرا تا که طلوع
      آسمان دید به رخ نور هدایت دارد

      همه ذرّات در آن روز به حیرت دیدند
      که به قدقامت خود شور قیامت دارد

      سند روشن توحید پرستی با اوست
      همرهش مژده ای از صبح سعادت دارد

      در ره عشق سبکبال ترین عاشق اوست
      گرچه بر شانۀ خود کوه رسالت دارد

      تا به معراج خدا سیر وسفر کرد شبی
      آن که جبریل به او عشق و ارادت دارد

      در حرمخانۀ حق محرم اسرار خداست
      با خدا شب همه شب اوست که خلوت دارد

      اوست پیغمبر رحمت که به پای میزان
      برهمه اهل جهان لطف و عنایت دارد

      ای وفائی به گل روی محمّد صلوات
      بُردن نام رسول است که لذّت دارد

     سید هاشم وفایی

*********************

      تا مهر و ولا به سینه ها دمساز است
      تا بـاب عنــایت الهی بـاز است
      از فرش به عرش وز ازل تا به ابـد
      گلبانگ محمّدی طنین انداز است


     سید هاشم وفایی

*********************


      هردل که فروزنده چو مهر و ماه است
      از بعثت پیغمبـــر مــا آگــاه است
      آئینـه ای از نور خـــداونــدی او
      ذکر صلــوات بر رســول الله است

     سید هاشم وفایی


|
امتیاز مطلب : 1
|
تعداد امتیازدهندگان : 1
|
مجموع امتیاز : 1
اشعار عید مبعث
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : دوشنبه 05 خرداد 1393

      خوشست در خم این گیسوان اسیر شدن
      به خاکبوسی این شاه سربزیر شدن

      خوشست خادمی این سرای را کردن
      در این مقام گدا بودن و امیر شدن

      خوشست خاک شدن زیر پای حضرتتان
      زِ یُمن گیوه ی پر مهرتان عبیر شدن

      خوشست اینکه زِ طفلی به زیر سایه تان
      گذار عمر نمودن، زِ عشق پیر شدن

      شما کلام خدایید و در نزول منید
      شما محمدمید و شما رسول منید

      به نام عشق، به نام خدا، به نام نبی
      بنوش باده مستانه ای ز جام نبی

      بنوش باده که جبرییل می شود اینبار
      همای اوج سعادت به روی بام نبی

      ببین زِ عرش به سمت حراست در تنزییل
      صدای بال ملائک به احترام نبی

      صدای بال ملک؛ نه صدای الله است
      که آمده برسد محضر مقام نبی

      رسیده است بگوید: بخوان بخوان قرآن
      بخوان به نام خدایت بخوان محمد جان

      زبان خویش گشود و حرا منور شد
      زبان گشود و به اذن خدا پیمبر شد

      زبان گشود و زمان فراق آخر شد
      زبان گشود و لبش از وصال حق تر شد

      زبان گشود به وحی و به خلق رهبر شد
      زبان گشود وَ مکه دمی معطر شد

      زبان گشود به قرآن، عدوش ابتر شد
      چنان که گوش بتان از تلاوتش کر شد

      ندا رسید: به مکه خدا وطن دارد
      بتان مکه، دگر مکه بت شکن دارد

      از این به بعد رسول خداست این آقا
      از این به بعد خدا حرف می زند با ما

      از این به بعد صدای خداست می پیچد
      به گوش خلق خدا از لب اباالزهرا

      از این به بعد خدا یک خداست ای کفّار
      دگر به دور بریزید آن خداها را

      از این به بعد شغالند شیرهای عرب
      کنار یار پیمبر، کنار شیر خدا

      علی کنار نبی و نبی کنار علی
      یگانه حامی وحی است ذوالفقار علی

      بگو رسول که در دل تب خدا داری
      بگو که ابر خدایی و وحی می باری

      بگو اگر به تو خورشید و ماه را بدهند
      ز وحی خواندن خود دست بر نمی داری

      بگو که آمدی و باغبان عشق شدی
      به خاک سینه ی ما بذر عشق می کاری

      تو آمدی که بگویی علی همان زهراست
      تو آمدی که بگویی منم علی، آری

      تو آمدی که علی را به ما نشان بدهی
      امام بعد خودت را نشانمان بدهی

      تو ساغر میِ حقی، شراب ناب، علیست
      به خاک میکده سوگند، بوتراب، علیست

      چه سرنوشت خوشی اینکه در هوای شما
      شوند عالمیان ذرّه، آفتاب علیست

      سوال: بعد شما جانشین تان چه کسی است؟
      هزار بار بپرسند اگر، جواب علیست

      صدای کیست پس از تو که ناله زد: بابا
      کسی که بسته به دستش عدو طناب علیست

      صدای کیست که می گفت: ای امان بردند
      میان کوچه علی را کشان کشان بردند

   امیر عظیمی


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار شهادت امام کاظم (ع)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 03 خرداد 1393


عاقبت دست اجل
 مشکلم وا می کند
هر که بیند روی من
 یاد زهرا می کند
کس نداند ای خدا
از چه در تاب و تبم
یاد زندان رفتن
عمّه خود زینبم

******************
زندان به حال زار موسي گريه مي کرد
زنجير و غل بر دست آقا گريه مي کرد

وقتي عزيز فاطمه تشييع مي شد
پاي جنازه داشت زهرا گريه مي کرد

سلطان رأفت زد گريبان چاک از غم
افلاک بر احوال آقا گريه مي کرد

آرايه هاي بي کسيهاي کريمه
تکميل شد از هجر بابا گريه مي کرد

مي گفت شهري با کنايه خارجي رفت!!!
زينب به ياد شام آنجا گريه مي کرد

جسم کفن پوش امير عشق بر دست
ارباب بي غسل و کفنها گريه مي کرد

هر کس که آمد بر حريمش تسليت گفت
معصومه ياد قامتي تا   گريه مي کرد

در کاظمين شور حسيني بود بر پا
صاحب زمان آمد تماشا گريه مي کرد

باب الحوائج شد که ما حاجت بخواهيم
او از فراق دلبر ما گريه مي کرد

شاعر ؟؟؟


|
امتیاز مطلب : 4
|
تعداد امتیازدهندگان : 1
|
مجموع امتیاز : 1
اشعار شهادت امام کاظم (ع)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 03 خرداد 1393

ندارد کس در این عالم دل زاری که من دارم
ندارد سینه‏ ای آه شرر باری که من دارم

ندیده هیچ مظلومی چنین ظلمی که من دیدم
ندارد چشم گردون چشم خونباری که من دارم

ندارد هیچ زندانی نگهبانی که من دارم
ندارد کس بعالم خصم خونخواری که من دارم

شب و روزم بود یکسان ز تاریکی این زندان
ندیده دیده گردون پرستاری که من دارم

ندارد محرم رازی بجز این کنده و زنجیر
ندیده دیده گردون شب تاری که من دارم

بگیرم روزه و ذکر خدا هر دم به لب دارم
نباشد روزه داری را چو افطاری که من دارم

از این ظلمی که هارون می ‏کند بر من خدا داند
کسی باور ندارد چشم خونباری که من دارم


*******************


همه روز می‌بری دل، همه‌ جا نهان ز مایی
نه پیـام می‌فـرستی، نه جمـال می‌گشایی

نه شکیب مانده در دل، نه قرار مانده در جان
تو بگـو عزیـز جانـم، چـه کنـم اگر نیایی

همه شب در انتظـارم، همـه دم امیـدوارم
همه جا به خویش گفتم که تو در برم می‌آیی

شب و روز غرق نورم چه کنم هنوز کورم
که تو در برم نشستی و نبینمت کجـایی؟

ز طبیـب کـار نـایــد ز دوا هنـر نخیـزد
تو فقط مرا طبیبـی، تـو فقط مـرا دوایـی

به دو چشم خویش گفتم: تو کجا و پای دلدار؟
مگر از کـرم تو پـا را بـه نگاه من بسایی

قدم از غمـت خمیـده، اجلـم ز ره رسیده
چه شود که تا نمردم تو شبی ز در درآیی؟

چه لیاقتی بـه چشمم کـه رخ تـو را ببیند
کرمت به من همین بس که ندیده دل‌‌ربایی

چه جسارتم که خود را به تو آشنا بخوانم
بگذار تـا بگـویم که تـو بـا مـن آشنـایی

*******************

من در این کنج قفس غوغای محشر میکنم
پیروی از مادرم زهرای اطهرمیکنم

کاخ استبداد را بر فرق هارون دغا
واژگون با نعره الله اکبر میکنم

تا زند سیلی به رویم سندی از راه ستم
یاد سیلی خوردن زهرای اطهر میکنم

گر چه در قید غل و زنجیر می باشم ولی
استقامت در بر دشمن چو حیدر میکنم

گر ز پا و گردن رنجور من خون می چکد
یاد میخ و سینه مجروح مادر میکنم.

شاعر ؟؟؟


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
امام زمان در مصیبت امام کاظم(علیهما السلام)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 03 خرداد 1393

  آقا بيا که روضه ی موسي بن جعفر است
      چشمانمان ز داغ مصيباتشان تر است

      جامه سياه بر تن و بر جان شرار آه
      دلها به ياد غصه او پر ز آذر است

      افتاده است بي کس و تنها ، غريب وار
      مردي که با تمامي خلقت برابر است

      مرثيه خوان حضرت کاظم ، خود خداست
      باني روضه ،حضرت زهراي اطهر است

      زندان نگو ، که گرم مناجات با خداست
      غار حراي حضرت موسي بن جعفر است

      مرغي که در قفس ، نفسش تنگ آمده
      از وي به جاي مانده فقط يک بغل پر است

      از تازيانه خوردن حضرت نگو دگر
      ارثيه اي رسيده به ايشان ز مادر است

      باشد هميشه ورد زبانم به هر نفس
      لعنت به آن يهودي بي دين که کافر است

      اي من فداي شال عزاي شما شوم
      آقا بيا که روضه موسي بن جعفر است

      شاعر ؟؟


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار سینه زنی شهادت امام کاظم (ع)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 03 خرداد 1393

      واحد
       
      ناله زنان اهل سما ، گریه کنان اهل زمین
      جان داده موسای تو در ، زندان هارون لعین
      یا فاطمه یا فاطمه
      صاحب عزا گردیده ای ، با قامت خمیده ات
      بسته غل و زنحیر کین ، بر پای نور دیده ات
      یا فاطمه یا فاطمه
      از سوز غربت میکشید ، آتش زبانه از دلش
      در کنج زندان بلا ، شد یک یهودی قاتلش
      یا فاطمه یا فاطمه
      بر غصه و مصائبش ، اشک ملک روانه بود
      بر روی جسم لاغرش ، آثار تازیانه بود
      یا فاطمه یا فاطمه
      جسمش کفن شد عاقبت ، ای وای ازین درد و بلا
      دلها بسوزد یاد آن ، مظلوم دشت کربلا
      یا فاطمه یا فاطمه
      آن دلبر دور از وطن ، آن کشته ی صد پاره تن
      مانده به خاک قتلگاه ، غرقه به خون و بی کفن
      یا فاطمه یا فاطمه
       
      ****************
     
      واحد
       
      ای حجت داور ، موسی بن جعفر ، آه موسی بن جعفر
      گل یاس پرپر ، موسی بن جعفر ، آه موسی بن جعفر
      اشکم گره خورد ، با سوز و آهت
      زندان بغداد ، شد قتلگاهت
      باب الحوائج موسی بن جعفر
      ******
      ای حریم عشقت ، قبله حاجات ، آه قبله حاجات
      زندان شد برایت ، طور مناجات ، آه طور مناجات
      بر پیکر دین ، سرّ الحیاتی
      ذکرت چو مادر ، عجّل وفاتی
      باب الحوائج موسی بن جعفر
      ******
      با غم تو داریم ، ناله ی شبگیر ، آه ناله ی شبگیر
      خون گردیده جاری ، از غل و زنجیر ، آه از غل و زنجیر
      روزه بودی و ، دل پرشرر بود
      افطارت هر شب ، خون جگر بود
      باب الحوائج موسی بن جعفر
      ******
      سندی بی حیا ، بر تو جفا کرد ، آه بر تو جفا کرد
      زندان هارون را ، کرببلا کرد ، آه کرببلا کرد
      غم شد آغشته ، با جان و روحت
      آهن کجا و ، پای مجروحت
      باب الحوائج موسی بن جعفر

      ***************
       
      
      نوحه
       
      دیده گریان موسی بن جعفر    حق ثنا خوان موسی بن جعفر
      سر در خانه ی دل نوشته       جان به قربان موسی بن جعفر
      ما سائلانت هستیم    دل بر ولایت بستیم    بر خاک تو بنشستیم
      یا سیدی یا مظلوم
      ******
      لاله ی گلشن هل اتایی           تو به درد دو عالم دوایی
      کنج زندان به دستان بسته       گره از کار خلقت گشایی
      باب المراد مایی      آرامش دلهایی      تو یوسف زهرایی
      یا سیدی یا مظلوم
      ******
      بسکه دشمن نموده جفایت         تا به گردون رسیده نوایت
      بر تو خون گریه کرده دمادم     غل و زنجیر سندی به پایت
      از ظلم او افسردی    چون لاله ای پژمردی    بس تازیانه خوردی
      یا سیدی یا مظلوم
      ******
      گرچه تو سَروَر عالمینی        بر نبی روشنای دو عینی
      گفته ای که تنت را گذارند          در ره زائران حسینی
      با نوحه ی عاشورا     شد ذکر تو یا جدّا     با یاد کرببلا
      یا سیدی یا مظلوم

      **************
       
       زمینه
       
      در این مصائب شد     دل ملائک خون
      امام کاظم شد           زندانی هارون
      به یاد این آقا          ارض و سما گرید
      هم حیدر وزهرا     هم مصطفی گرید
      واویلا واویلا
      ******
      به خیل مشتاقان     قبله ی حاجات است
      زندان برای او              طور مناجات است
      دلها بسوزد از          درد عیان او
      شکنجه ی سندی    قاتل جان او
      واویلا واویلا
      ******
      ای مهر پاکت در      سرشت ما آقا
      ای کاظمین تو         بهشت ما آقا
      اسیر عصیان و       اسیر صد ، دردیم
      ما آرزو داریم        که شیعه ات گردیم
      یا مولا یا مولا
      ******
      بیا و ما را از     کرم هدایت کن
      فدایی راه        سرخ ولایت کن
      بیا و ما را در     رهت فدایی کن
      دل محبان را         کرببلایی کن
      یا مولا یا مولا

      **************** 
       
   زمینه
       
      همه عالم ، شده درهم ، به عزای سبط خاتم
      حضرت امام کاظم ، هفتمین صاحب پرچم
      دل خسته توی زندون     شد شهید زهر هارون
      به یاد روضه ی مادر          پرزده با دلی پرخون
      غریب آقـام
      ******
      کف زندون ، به سجوده ، دست و پاش همه کبوده
      نمی دونم بنی عباس ، جنس زهرشون چی بوده
      ذکر مادر رو لباشه      غم عالم تو نگاشه
      توی لحظه های آخر     آقا تو فکر رضاشه
      غریب آقـام
      ******
      داد و بیداد ، شده آزاد ، مرد زندونی بغداد
      دیگه راحت شده امشب ، از شکنجه های شدّاد
      رنگ و روی ماه پریده       وقت رفتنش رسیده
      عباشو توی سیاهچال    روی صورتش کشیده
      غریب آقـام

      **************

     شور سه ضرب

      میکشی گوشه ی زندون   نفسای آخرت رو
      زنده میکنی دوباره    یاد زهرا مادرت رو
      انقده روزه گرفتی   دیگه چشمات میبینه تار
      اما هربار دم مغرب   سیلی خوردی جای افطار
      توی تموم دنیا   یه عشق رایجی تو
      مثل عموت ابالفضل     باب الحوائجی تو
      
      بار آخر با لگد زد   شما خون بالا آوردی
      آرزو کردی بمیری   بس که تازیانه خوردی
      اشک ما مرحم زخم   پر شاپرک شد امشب
      اونا که دوست نداشتن   دلشون خنک شد امشب
      (( توی تموم دنیا   یه عشق رایجی تو ))
      (( مثل عموت ابالفضل     باب الحوائجی تو ))
       


|
امتیاز مطلب : 82
|
تعداد امتیازدهندگان : 19
|
مجموع امتیاز : 19
اشعار سینه زنی شهادت امام کاظم (ع)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 03 خرداد 1393

 

  واحد جفت ، سنگین ، دودمه

از جفای تو فلک شکوه شد آغاز، مرا
مکن آزار در این مانده نفس باز،‌ مرا


ای فلک این همه جان و تنِ من آزردی
من رضایم ز تو امّا تو رها ساز، مرا


روزهایم همه شب کردی و شب‌ها همه تار
بیش از این در محن و غصه مینداز، مرا


بی وفایی تو بسیار شد آخر بس کن

با غل و سِلسِل و زنجیر مکن ناز، مرا


باز کن بند از این مرغِ زمین افتاده
مددی کن تو در این لحظه‌ی پرواز، مرا


با تنِ زخمی و رنجور چگونه بروم؟
مادر غمزده‌ام می‌کند آواز، مرا


رسم میهمانی زریه‌ی زهرا این است
تن گلگون، دلِ پر خون، لبِ پر راز، مرا

 **********

سوختم از زهرِ جفا ـ وای وای
ز دشمنان بی وفا ـ وای وای
من که غریبم آشنایم بیا
شرح تمامِ عقده‌هایم بیا
سرم به خاک است و به دامن بگیر
غریب‌تر از منی رضایم بیا


سوختم از زهرِ جفا ـ وای وای
ز دشمنان بی وفا ـ وای وای
حلقه‌ی زنجیر تنم خورده است
ساق من از زجرِ غل آزرده است
بیا ببین کُنجِ کویرِ عذاب
گل وجودم که چه پژمرده است
سوختم از زهرِ جفا ـ وای وای
ز دشمنان بی وفا ـ وای وای


وای که دشمن چه به روزم نشاند
زخمِ جنایت به تن و جان کشاند
کینه‌ی بابای غریبم علی
زهرِ عدوات به دلِ من چشاند
سوختم از زهرِ جفا ـ وای وای
ز دشمنان بی وفا ـ وای وای

**********
مردِ غریبی ـ تنهای تنها
سر را نهاده ـ بر خاکِ غمها
گویا که بر لب زمزمه دارد
ذکرِ یا امّی فاطمه دارد
موسی بن جعفر ـ حضرت کاظم(۳) 

او عقده‌هایش ـ فوق زمان است
گریانِ هجرش ـ نه آسمان است
بنگر به زندان گشته زمین‌گیر
جسمِ شهیدِی در غل و زنجیر
موسی بن جعفر ـ حضرت کاظم(۳) 

افتاده از پا ـ مسموم و مسجون
دل از غمش شده ـ همواره مجنون
در کُنجِ زندان نورِ دو عین است
او از تبارِ پاکِ حسین است
موسی بن جعفر ـ حضرت کاظم(۳)

*****

دم پاره:

 مسموم وا اماما ـ ـ شهید وا اماما

مسموم وا اماما ـ ـ غـریـب وا اماما


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار شهادت امام کاظم (ع)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 03 خرداد 1393

      طبعش بلند است و ظفرهایش بلند است
      مرد تقرب ، دردسرهایش بلند است
      
      دنبال خلوت می رود زندان به زندان
      رکن عبادت می شود زندان به زندان
      
      جام بلا نوشید و گفت الحمدلله
      خون دلش جوشید و گفت الحمدلله
      
      اصلا چرا باید همه ش آواره باشد
      شمع سحر باید به فکر چاره باشد
      
      پیر مناجاتی شب موسی ابن جعفر
      تنها ملاقاتی شب موسی بن جعفر
      
      موسای آل الله دور از طور مانده
      جانم فدایش از مدینه دور مانده
      
      دلتنگ می شد بی صدا فریاد می کرد
      معصومه را تنگ غروبی یاد می کرد
      
      جوشن کبیری ساخت از کهنه عبایش
      جوشن صغیری خواند با سوز صدایش
      
      حتی نگهبان از دعایش فیض می بُرد
      بدکاره هم از سجده هایش فیض می بُرد
      
      زنجیرها خاکسترش را می کِشیدند 
      غل های سنگین پیکرش را می کِشیدند
      
      باور کنم خورشید را در چاه بردند 
      او را روی ساق شکسته ش راه بردند
      
      اجرا سده توسط حاج منصور ارضی در 30/2/93


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0

آمار مطالب

:: کل مطالب : 1880
:: کل نظرات : 145

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 6
:: تعداد اعضا : 0

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 243
:: باردید دیروز : 304
:: بازدید هفته : 1594
:: بازدید ماه : 5898
:: بازدید سال : 15397
:: بازدید کلی : 15397

RSS

Powered By
loxblog.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران