شور
ای بانوی مظلومه ، فاطمه معصومه
واژه های عشق و رحمت را تو منظومه
ای شده از فیض وصل یار محرومه
ای مقام تو خرد را سرّ مکتومه
دُخت زهرای قد کمان هستی ، عمه ی صاحب الزّمان هستی
فدای خاک قدمِت ، لطف و عطا و کرمِت
مبالغه نمیکنم ، خود ِ بهشته حرمِت
حرمِت عرش خدا ، مَکتبُ العُلما ، میخونیم همگی با شهدا
بر لب ها زمزمه ای ، یاور همه ای ، کوثر علی و فاطمه ای
******
گویم به همه عالم ، به غم و سوز و آه
حرمِت بوی مدینه میدهد وَالله
کرمی کن بر من ِ دلخسته ی گمراه
از گناه و معصیت افتاده ام در چاه
بده راهم که روسیاهم من ، سائل یک نیمه نگاهم من
گرچه اسیر نفسم و ، همیشه همنشینشم
ولی محبّ علی و ، اولاد طاهرینشم
گل گلزار ولا ، به حق ّ شهدا ، کن دعا که بریم کرببلا
بر لب ها زمزمه ای ، یاور همه ای ، کوثر علی و فاطمه ای
دریافت سبك