آموزش تخصصی اصول و فنون و اخلاق مداحی به همراه زیباترین اشعار در مدح اهل بیت علیهم السلام


عضو شوید



:: فراموشی رمز عبور؟

عضویت سریع

نام کاربری :
رمز عبور :
موبایل :
ایمیل :
نام اصلی :
در این وب با اخــلاق مــداحی، اصـــول مداحــی،علــوم و فنــون مداحـی روضه خوانی،دعاخوانی، اشعار زیبا دربـاره ولادت و تسلیت اهــل بیت علیهم السـلام،وظایف مداحان،رسالت مداحان در جامعه، آسیبهای مداحی،مقتل شناسی انواع سبک ها و دستگاه ها و هر آنچه کـه مربوط بـه مداح و مداحی باشد، آشنا خواهید شد ان شاءالله. (مهدی وحیدی)
شب یازدهم محرم
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : چهارشنبه 24 آبان 1391

  از لحظه ای که با تو شدم آشنا حسین
      احساس می کنم که شدم از شما حسین
      
      وقت تولّدم که مؤذّن مرا گرفت
      در گوش من به جای اذان گفت: یا حسین
      
      آسوده خاطرم ز عذاب و فشار قبر
      آنجا حساب آن دو ملک هست با حسین
      
      رغبت نمی کنم که روم جای دیگری
      وقتی که هست نزد تو دارالشّفا حسین
      
      هر کس برای ماتم تو گریه می کند
      باشد به زیر پرچم خیرالنسا حسین
      
      هر کس که خرج کرده خودش را برای تو
      ترسی ندارد از غم روز جزا حسین
      
      دارم امید این که شما بعد مردنم
      خاکم کنید در حرم کربلا حسین
      
      نزدیک یازده شب است آقا گذشته است
      امّا نددیده ام رخ صاحب عزا حسین
      
      امشب بیا دعا بنما منتقم رسد
      تا که شوم ز مهر تو حاجت روا حسین
       
      محمد فردوسی
       


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مداح و نوکری
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : چهارشنبه 24 آبان 1391

   وقتی خدا به خلقت تو افتخار کرد
      ما را برای نوکری ات اختیار کرد
      
      کشتی هیچ‌کس به دل ما محل نداد
      اما حسین آمد و ما را سوار کرد
      
      تا داغ تو جگر بخراشد به سینه‌ها
      برق نگاه تو دل ما را شکار کرد
      
      گر روضه‌ات نبود که ما دین نداشتیم
      دین را برای ما غم تو استوار کرد
      
      جانم فدای آنکه تمامی عمر خویش
      بر درگه تو خدمت بی‌انتظار کرد
      
      هرگز ز یاد حضرت زهرا نمی‌رود
      یک لحظه کسی که برای تو کار کرد
      
      دنیا و آخرت همه مدیون زینبیم
      ما را صدای ناله او بی‌قرار کرد
      
      گیرم که گریه‌ها شده مرهم به زخم تو
      باید به داغ ساقی لشکر چه کار کرد؟
       
  
    جواد حیدری


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
مداح و نوکری
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : چهارشنبه 24 آبان 1391


      هر دم در آستانه ی عشقت گدا شدم
      از معصیت رها شدم و با خدا شدم
      
      معجون شیر مادر و اشک عزایتان
      بر جان من نشست و به تو مبتلا شدم
      
      آندم که تربت تو به کامم گذاشتند
      دلداده ی تو و غم کرب و بلا شدم
      
      با واژه های بر لب خشکیده ات سلام
      با ماجرای تشنگی ات آشنا شدم
      
      هر دفعه بر در تو زمین خورده آمدم
      در زیر پرچم و علمت باز پا شدم
      
      دیدم که بسته شد در رحمت بر روی من
      وقتی به قدر یک نفس از تو جدا شدم
      
      رویای بیکرانه و شیرین هر شبی
      آقای ذره پرور و سالار زینبی
      
      بر روی برگ برگ غزل جای شبنم است
      اشکت به زخمهای دلم مثل مرهم است 
       
      زهرا نگاه کرده به من نوکرت شدم
      جنس دل و تراشه ی این سینه از غم است

       
      دار و ندارتان همگی خرج من شده
      گر جان دهیم پای عزاداریت کم است
      
      اینجا چه خوب باشی و بد راه می دهند
      طرز خرید کردن ارباب در هم است
      
      هر ساله شال و بیرق و پیراهن سیاه
      چشم انتظار دیدن ماه محرم است
      
      نقش است بر کتیبه ی دل شهر محتشم
       (باز این چه شور است که در خلق عالم است)
      
         (مسلم)بگو به فاطمه دل زیردین توست
      این کشته ی فتاده به هامون حسین توست
      
      هاشم طوسی


|
امتیاز مطلب : 12
|
تعداد امتیازدهندگان : 3
|
مجموع امتیاز : 3
مداح و نوکری
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : چهارشنبه 24 آبان 1391

  من نوکرم به خدمت ارباب دلخوشم
      نوکر نبوده ای که بدانی چه می کشم
      
      هر کس به عشق هیئت تو کرده خدمتی
      من کفش جفت می کنم و مست و سرخوشم
      
      در قبض و بسط روح ولی مانده ام هنوز
      شرمنده تلاطم این نفس سرکشم
      
      اسم تو هست بر لبم و می کنم گناه
      از روی مهدی تو خجالت نمی کشم
      
      ای تشنه گرچه آب نخوردی خودت ولی
      آبی بریز روز قیامت بر آتشم
      
      با اشک من برات حرم خواهم از شما
      شکر خدا که فاطمه کرده سفارشم
      
      روز عزای اشرف اولاد آدم است
      ما گریه می کنیم بر این شعر محتشم
       
      عباس احمدی


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار حضرت زینب(س)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : چهارشنبه 24 آبان 1391

     ما از ازل اسیر تو، بیمار زینبیم
      دیوانه‌ی توأیم و گرفتار زینبیم
       
      بی اذن او که اشک ز دیده نمی‌چکد
      ما ریزه‌خوار چشم گوهربار زینبیم
      
      ما را خدا برای عزای تو خلق کرد
      ما در عزا، شیعه رفتار زینبیم
      
      سوگند بر محبّتی که تو داری به اسم او
      ما در محرّم تو، عزادار زینبیم
      
      وقتی که هست حاجت تو یک دعای او
      ما سائل همیشه‌ی دربار زینبیم
      
      تنها خدا بخاطر او بگذرد ز ما
      ما روسفید رحمت بسیار زینبیم
      
      او صاحب اجازه‌ی رفتن به کربلاست
      ما تا حرم دخیل و گرفتار زینبیم
      
      او هر چه داشت پای امام غریب ریخت
      ما شیعه تداوم ایثار زینبیم
       
      **
      اگر شاعر این شعر را میشناسید لطفاً اطلاع دهید


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار امام زمان(عجل الله تعالی فرجه)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : سه‌شنبه 23 آبان 1391

شبهای بی قراریِ چشمم سحر نشد
دلواپسی و غربت و اندوه سر نشد
آهم کشید شعله ولی بال و پر نشد
اصلاً کسی ز حال دلم با خبر نشد

فرموده ای که شرط وصالت صبوری است
وقتی زمان زمانه‌ی هجران و دوری است

ای طلعة الرشیده‌ی من أیها العزیز
ای غرة الحمیده‌ی من أیها العزیز
ای نور هر دو دیده‌ی من أیها العزیز
خورشید من سپیده‌ی من أیها العزیز

این جمعه هم غروب شد اما نیامدی
ای آخرین سلاله‌ی زهرا نیامدی

وقتی که هست چشم تر تو مطاف اشک
گم می شود دوباره دلم در طواف اشک
چشمان بی قرار من و اعتکاف اشک
آقا بخر مرا به همین دو کلاف اشک

این اشک ها شده همه‌ی آبروی من
چشمی گشا به روی من ای آرزوی من

آمد محرم و غم عظمای کربلا
خون می تراود از دل صحرای کربلا
چشمان توست مصحف غم های کربلا
داری به دوش پرچم آقای کربلا

هر صبح و شام غرق عزا گریه می‌کنی
با روضه های کرب و بلا گریه می‌کنی

در حیرتم که با دلت این غم چه می‌کند
شب های داغ و شیون و ماتم چه می‌کند
با چشمهات اشک دمادم چه می‌کند
زخمی ترین غروب محرم چه می‌کند

امشب بیا که روضه بخوانی برایمان
صاحب عزای خون خدا صاحب الزمان

امشب بیا و با دل خونین جگر بخوان
از ماه خون گرفته و شق القمر بخوان
از شام بی کسی و شب بی سحر بخوان
از روضه های عمه تان بیشتر بخوان

وقتی که چشمهای تو از غم لبالب است
آئینه‌ی غریبی و غمهای زینب است

این خاک غرق ندبه و آه است العجل
هر صبح جمعه چشم به راه است العجل
آل عبا بدون پناه است العجل
بر روی نیزه ها سر ماه است العجل

یا این دل شکسته‌ی ما را صبور کن
یا لا اقل به خاطر زینب ظهور کن

يوسف رحيمي


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
امام زمان (عج الله تعالی فرجه)
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : سه‌شنبه 23 آبان 1391

ای قبله ی نمازگذاران آسمان
ای خلق عالمت به سر سفره مهمان
هجر تو کرده قامت اسلام را کمان
الغوث یا بن فاطمه الغوث الامان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
 
ای روح دین حقیقت ایمان بیا بیا
ای جان جان و مصلح کل جهان بیا
تنها دمید عترت و قرآن بیا بیا
خورشید تا به کی به پس ابرها نهان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

ای غائب از نگاه و چراغ دل همه
داغ فراغ تو شده داغ دل همه
گل کرده این شراره به باغ دل همه
آه از جگر بر آمده آتش گرفته جان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

ای پر ز اشک چشم تو صحرا بیابیا
ای سینه سوز ناله زهرای بیا بیا
ای آرزوی زینب کبرا بیا بیا
تا چند سرو قامت دخت علی کمان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

مولا کنار چاه صدا می زند تو را
زهرا به سوز و آه صدا می زند تو را
زینب به قتلگاه صدا می زند تو را
زخم عزیز فاطمه گوید به مرزبان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان
 
از قلب داغدیده ندا می رسد بیا
از ناله ی کشیده ندا می رسد بیا
از حنجر بریده ندا می رسد بیا
ای داغدار لعل لب و چوب خیزران
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

 تا کی ز دیده اشک نشانیم سیدی
تا کی در انتظار بمانیم سیدی
تا کی دعای ندبه بخوانیم سیدی
تا کی سر بریده ی جد تو بر سنان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان

یاران دعا کنید که دلدار می رسد
خورشید از درون شب تار می رسد
صبح ظهور و وصل رخ یار می رسد
میثم بریز اشک و دعای فرجی بخوان
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار پيشواز ماه محرم
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : یکشنبه 21 آبان 1391


      عاشقان کم کم به شور و التهاب افتاده اند
      بهر احياي محرم در شتاب افتاده اند
      
      مجمر و اسپند و بيرق را فراهم کرده اند
      فکر چاي روضه و قند و گلاب افتاده اند
      
      کودکان را در ميان کوي و برزن ديده اي؟
      در بناي تکيه ها از خورد وخواب افتاده اند
      
      اين فراخوان محرم مرزها را هم شکست
      ارمني ها در پي اجر و ثواب افتاده اند
      
      روضه خوان ها را مگر زينب خودش ياري کند
      از بيان ماجرا در اضطراب افتاده اند
      
      مقدم هر ناشناسي را غنيمت بشمريد
      چون شماري در مسير انتخاب افتاده اند
      
      ميزبان زهرا که باشد نان به هر کس مي رسد
      دانه ها کم کم به زير آسياب افتاده اند
      
      کاظم بهمني

*************************

            لباس مشکي ما را به دستمان بدهيد
      به ما حسينيه ي گريه را نشان بدهيد
      
      مرا که راهي بزم عزاي اربابم
      براي زود رسيدن کمي توان بدهيد
      
      اگر خداي نکرده در آخر خطم
      به جان اشک سه ساله مرا امان بدهيد
      
      نماز گريه ي ما با امامت سقاست
      به روي مأذنه ي کربلا اذان بدهيد
      
      براي آن که بمانم هميشه بر درتان
      به کلب قافله ي عشق استخوان بدهيد
      
      قسم به حرمت چشمانتان اگر مُرديم
      به روي سنگ حسينيه غسلمان بدهيد
      
      علي اکبر لطيفيان

*************************

     در سايه سار مرحمت بي حسابتان
      شکر خدا که ماه عزايت رسيده است
      
      شکر خدا که نوکر اين خانواده ام
      حالا که بوي کرببلايت رسيده است
      
      شکر خدا که از کرمت هيئتي شدم
      من را خدا براي همين آفريده است
      
      روزي چشمهاي گنهکار نوکرت
      از گريه هاي مادر قامت خميده است
      
      يعني کنار مادر تو گريه کرده ام؟
      اشکم به روي چادر زهرا چکيده است؟
      
      با ديدن هلال عزاي تو مادرم
      پيراهن سياه برايم خريده است
      
      عبد الحسين مخلص آبادي


*************************


      تا کربلايم بُرد فرياد رسايش
      سيني بدستي که من و جانم فدايش
      
      وقتي ميان کوچه ي ما راه مي رفت
      بوي محرّم پخش مي شد با صدايش
      
      او کوچه گرد کوچه هاي بُغض باشد
      در شهر اربابي که مي ميرد برايش
      
      تا گوشه ي ويرانه اي پشت محلّه
      مي بُرد چشمان مرا با ردّ پايش
      
      ويرانه اي که فطرس ماه محرّم
      مي آمد از آنجا صداي بالهايش
      
      عطري پراکند و مرا تا آسمان برد
      با پرچم سبز شهيد کربلايش
      
      اين خيمه يا چادر نماز مادرش نيست
      آقا گرفته طفل را زير عبايش
      
      مي خوابم از اين لحظه پشت پنجره، تا
      هر روز بيدارم کند زنگ صدايش
      
      علي اکبر لطيفيان

*************************


      اين من و هجر تو و حال به هم ريخته ام
      رحم کن بر من و احوال به هم ريخته ام
      
      منم آن عاشق جامانده ي روز عرفه
      سر به زيرم سر اعمال به هم ريخته ام
      
      آرزو داشتم امسال بيايم عرفات
      گريه دار از غم هر سال به هم ريخته ام
      
      هر دل آشفته پي هم نفسي مي گردد
      چند وقتي است به دنبال به هم ريخته ام
      
      به گمانم که قرار است نبينم رويت
      با غمت خورده رقم فال به هم ريخته ام
      
      درد، بالاتر از اين نيست برايم انگار
      دوري از توست در اقبال به هم ريخته ام
      
      خوش به حال شهدايي که سبکبال شدند
      به پريدن نرسد بال به هم ريخته ام
      
      همه دلشوره ي من ماه محرم باشد
      مادرت با خبر از حال به هم ريخته ام
      
      به تو و گريه هنگام غروبت سوگند
      فکر جدّ تو و گودال به هم ريخته ام
      
      چه کنم دست خودم نيست دلم بي تاب است
      وقت آوارگي قافله ي ارباب است
      
      قاسم نعمتي

 

 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعار پيشواز ماه محرم
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : یکشنبه 21 آبان 1391

 
      شميم عاطفه در کوچه ها رها شده است
      دوباره هر شب من رنگ کربلا شده است
      
      وزيده در همه جا عطر سيب حضرت عشق
      قسم به ساحت گريه قسم به ساحت عشق
      
      دوباره شوق حرم تا خدا دلم را برد
      به عرش روشن کرب و بلا دلم را برد
      
      دوباره ماه محرم، رسيده ماه عزا
      غروب غربت جانکاه سيدالشهدا
      
      صدا صداي قديمي طبل و زنجير است
      فضا فضاي صميمي ولي چه دلگير است
      
      خروش ناله‌ي حيّ علي العزا در راه
      دوباره قافله‌ي روضه هاي ثارالله
      
      برات گريه دوباره به چشممان دادند
       به ما حسينيه‌ي‌ گريه را نشان دادند
      
      حسينيه است؟ نه، خيمه؟ نه، کربلا اينجاست
      مزار خون خدا في قلوب من والاست
      
      محرم آمده آقا صدايمان کردي
      براي عرض ارادت، جدايمان کردي
      
      لياقتي بده تا روضه خوان تو باشم
      عنايتي که فقط در امان تو باشم
      
      بگير دست مرا وقت خسته حالي ها
      پري بده به دلم در شکسته بالي ها
      
      مرا به غربت بي انتهاي خود بردي
      شبي که گوشه‌ي‌ صحن و سراي خود بردي
      
      هنوز ندبه‌ي غم در رواق تو جاري است
      هنوز داغ عطش بين باغ تو جاري است
      
      صداي مرثيه‌ي آب آب مي آيد
      صداي گريه‌ي‌ طفل رباب مي آيد
      
      هنوز علقمه لب تشنه‌ي لب سقاست
      هنوز چشم حرم در مصيبتش درياست
      
      اميد اهل حرم مي رود به قربانگاه
      و يا به سوي منا مي رود ذبيح الله
      
      شکسته قلب حرم، يا مجيب مي گويد
      نگاه خسته اي أين الحبيب مي گويد
      
      از آسمان و زمين تير و دشنه مي بارد
      ز هر کرانه فقط تيغ تشنه مي بارد
      
      صداي ناله‌ي أمن يجيب مي آيد
      صداي روضه‌ي‌ شيب الخضيب مي آيد
      
      خميده خواهري انگار مي رود از حال
      گمان کنم که رسيده حوالي گودال
      
      ميان هلهله‌ي بي امان چه مي بيند؟
      ميان نيزه و تير و سنان چه مي بيند؟
      
      نه سيدالشهدا بر جدال طاقت داشت
      نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت
      
      هوا ز باد مخالف چو قيرگون گرديد
      عزيز فاطمه از اسب سرنگون گرديد
      
      بلند مرتبه شاهي ز صدر زين افتاد
      اگر غلط نکنم عرش بر زمين افتاد
      
      یوسف رحیمی

*****************


      بزرگ هيئتيان را صدا کنيد از نو
      بساط سينه زني دست و پا کنيد از نو
      
      ز بقچه هاي قديمي خانه مادرها !
      لباس مشکي ما را جدا کنيد از نو
      
      و ان يکاد بخوانيد و آيت الکرسي
      دو ماه بدرقه راه ما کنيد از نو
      
      درون خيمه و يا تکيه ها ميان داران
      براي سينه زني کوچه وا کنيد از نو
      
      تمامِ دردِ بدون علاج دنيا را
      به چاي روضه ي آقا دوا کنيد از نو
      
      براي روضه نذري مادران نجيب
      تهيه سفره و نان و غذا کنيد از نو
      
      مگر نمي شنوي کلُ يومٍ عاشورا
      براي گريه مبادا حيا کنيد از نو
      
      ملائکه به زمين زودتر هبوط کنيد
      و فکر قدر کمي بوريا کنيد از نو
      
      سلام حضرت زهرا زمين قلبم را
      شبيه هيئتمان کربلا کنيد از نو
      
      رسيد بار دگر فصل محتشم خواني
      چه نوحه و چه عزا را عطا کنيد از نو
      
      علي زمانيان


*****************

      خيمه، عَلم، کتيبه و پرچم بياوريد
      شيون کنيد شور محرم بياوريد
      
      مِشکي کنيد قامت رعناي کوچه را
      پيراهن عزاي مرا هم بياوريد
      
      اين کاروان رسيده به نزديک ني نوا
      طوفان گرفته حزن دمادم بياوريد
      
      عالم به نوحه است که شوريده گشته است
      چشمي براي گريه فراهم بياوريد
      
      ما حلقه حلقه ماتم او را گرفته ايم
      زينت کنيد حلقه و خاتم بياوريد

   فاطمه ناني زاد

*****************

    هلال ماه محرم، سلام حال شما
      نگاه کن که مرا کشته شوق خال شما
      
      اگر درست بگويم تمام شبها را
      کنار سفره ي اشکيم با خيال شما
      
      نه يک شب و دو سه شب، بلکه يازده ماه است
      نشسته ام که شود رؤيت جمال شما
      
      تو ماه نورسي و قبل سال شصت و يکم
      نديده بود کسي قامت هلال شما
      
      هر آن زمان که بگريي زمان باران است
      که وقت گريه بود ابر، دستمال شما
      
      چه خوب مي شود امسال را تمام دهه
      تو روضه خوان شوي و ما هم از قبال شما
      
      - که ديده اي چه به روز خيام آوردند -
      تمام، گريه شويم از نگاه حال شما
      
      محسن عرب خالقي


*****************


      دارد دوباره حال و هوا فرق مي کند
      حتي عبور ثانيه ها فرق مي کند
      
      اين روزها که بغض، دلم را گرفته است
      با روزهاي قبل چرا فرق مي کند؟
      
      اين پرچم سياه همين بيرق و علم
      حاکي ست با هميشه فضا فرق مي کند
      
      دارند بچه ها کتيبه به ديوار مي زنند
      حتي سروده ي شعرا فرق مي کند
      
      يک راست مي روم سر اصل مصيبت ام
      آقاي من عزاي شما فرق مي کند
      
      هر چند کعبه کعبه و بيت الهي است
      اما هواي کرببلا فرق مي کند
      
      آقا نگير خرده اگر شور مي زنند
      عشق تو با همه به خدا فرق مي کند
      
      "باز اين چه شورش است که در خلق عالم است
      باز اين چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است"
      
      آقا ببخش حال خودم هم عوض شده
      اين است جاي قافيه ها فرق مي کند
      
      تا گفت: «يا اُخَيَّ » دلش بي قرار شد
      سوز صدا و سوز صدا فرق مي کند
      
      بانو نشسته بود و سري روي نيزه بود
      اينجا... غروب با همه جا فرق مي کند
      
      مهدي صفي ياري


*****************

   
      مي آئي و دوباره غمي ناب مي شوم
      از چشمه هاي اشک تو سيراب مي شوم
      
      ماه محرّم است و خدا اشک مي خرد
      آري دوباره گوهر ناياب مي شوم
      
      بعد از نماز، وقت اداي عزاي تو
      مِن بعد، اهل هيئت و محراب مي شوم
      
      يک پرچمي به سر در اين خانه مي زنم
      اينگونه در بهشت غمت باب مي شوم
      
      من در طواف اشک بگردم به دور تو
      از حاجيان مهريه ي آب مي شوم
      
      فرقي نمي کند که کجا خدمتي کنم
      هرجا که هست خادم ارباب مي شوم
      
      اين روزها هواي تو را جستجو کنم
      اين ماه را براي تو بيتاب مي شوم
      
      حتّي غبار پرچم تو مي دهد شفا
      اينجا دخيل تک تک اسباب مي شوم
      
      رحمان نوازني

 


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
اشعارشب يازدهم محرم - شام غريبان
نویسنده : mahdivahidi
تاریخ : شنبه 20 آبان 1391

      
      با اين شتاب فكر كنم سر مي آورد
      با اين شتاب،حوصله را سر مي آورد
      
      مي تازد و غنيمت جنگ غروب را
      از چنگ سي هزار نفر، در مي آورد
      
      حس مي كنم كه داخل خورجين غصبي اش
      يك باغ سيب سرخ معطر مي آورد
      
      سرمست سود دادوستدهاي كربلاست
      دارد چقدر چادرو معجر مي آورد
      
      نرخ طلاي كوفه سقوطش مسجل است
      از بسكه گوشواره و زيور مي آورد
      
      دود و تنورروشن و عطري شبيه عود
      اينجاي روضه داد مرا در مي آورد
      
      وحيد قاسمي
      
      **********************


      چگونه با تو بگويم چگونه خواهر رفت
      تمام سوي دو چشمم پس از برادر رفت
      
       به جاي آن همه تيري که بر تنت آمد
      لباس کهنه و انگشتر مطهر رفت
      
      صداي حرمله مي آمد و نواي رباب
      کنار نيزه طفلش زهوش مادر رفت
      
       حرم در آتش دختر نفس نفس ميزد
      نگاه ها پي غارت به سمت دختر رفت
      
      مهدي محمدي
      
       **********************


     
      سر مي کشد  در حنجري آتش گرفته
      غمناله هاي خواهري آتش گرفته
      
      اينجا  کبوتر  بچه  ها  را  يک کبوتر
      پيچيده  در بال  و پري آتش گرفته
      
      فرياد  عصمت  شعله مي گيرد دمادم
      از تار و پود  معجري  آتش   گرفته
      
      بشتاب  زينب ! درميان شعله ها باز
      دامان طفل ديگري   آتش  گرفته
      
      آنسوي فرياد عطش صد حنجره دارد
      در لاي لاي مادري آتش گرفته
      
      از  داغ  اين  آلاله  هاي  غرقه در خون
      هر گوشه چشمان تري آتش گرفته
      
      قرآن تلاوت مي کند فرزند قرآن
      از روي نيزه با سري آتش گرفته
      
      پيش نگاه خسته ي پروانه ، شمعي
      افتاده بر خاکستري  آتش  گرفته
      
      بي شک تمام  اين وقايع ريشه دارد
      در ارتفاعات دري آتش گرفته
      
      سيد محمد باباميري
      
      **********************


|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0

آمار مطالب

:: کل مطالب : 1880
:: کل نظرات : 145

آمار کاربران

:: افراد آنلاین : 2
:: تعداد اعضا : 0

کاربران آنلاین


آمار بازدید

:: بازدید امروز : 28
:: باردید دیروز : 39
:: بازدید هفته : 1877
:: بازدید ماه : 5458
:: بازدید سال : 14839
:: بازدید کلی : 14839

RSS

Powered By
loxblog.Com
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران