آموزش مداحی و اشعار مذهبی

      عشقی است در میان دل ما که کیمیاست
      این عشق این جنون همه ی آبروی ماست
      
      روزی ماست نوکری خوب خانه ای
      آقای ما کریم و جوانمرد و باوفاست
      
      ما در بهشت هم همه دنبال هیئتیم
      جنت بدون روضه ی ارباب بی صفاست
      
      سر می دهیم و منت مردم نمی کشیم
      هستیم سائلان حسین تا خدا خداست
      
      شکر خدا حسین شده زندگی ما
      شکر خدا که در دل ما عشق کربلاست
      
      جای گلایه نیست که تکفیر می شویم
  «داریم با حسین حسین پیر می شویم »
      
      من رعیت و غلام تو سلطان کربلا
      من مور ناتوان تو سلیمان کربلا
      
      دستی که بین عرش نوشته تو را امیر
      من را نوشته است پریشان کربلا
      
      دست مرا رها نکن و بی کسم نکن
      دریاب حال زار مرا جان کربلا
      
      موی مرا سفید نموده است حسرت
      پابوسی تو نیمه شعبان کربلا
      
      دارد میان قلب خدا جای دیگری
      هر کس که گشته است مسلمان کربلا
      
      شکر خدا که مثل بزرگان و عرشیان
       هر ماه من شده است محرم حسین جان
      
      وصفت به ذهن کوچک من جا نمی شود
      جز تو کسی برای من آقا نمی شود
      
      هر کس بهشت ، بی تو بخواهد جهنمی است
      اصلا بهشت بی تو که معنا نمی شود
      
      من می خورم قسم که کسی عاشقت حسین
      مثل رباب و زینب و سقا نمی شود
      
      آن قدر این دلم به تو وابسته هست که
      امروز من بدون تو فردا نمی شود
      
      کاری به خوب یا بدی من نداشتی
      آقا کریم تر ز تو پیدا نمی شود
      
      آقا به آبروی علی اصغرت قسم
      من را ببخش نوکر خوبی نبوده ام
      
      داده همیشه لطف تو من را خجالتی
      آقای کربلا چه قدر با محبتی
      
      ماندم چرا نگاه تو افتاد سوی من ؟!
      من هیچ هیچ هیچم و تو بی نهایتی
      
      ایل و تبار تو همه  آقا و پادشاه
      ایل  و تبار من همه  مجنون و هیئتی
      
      شکر خدا برای گدایی خانه ات
      داریم با تمام رفیقان رقابتی
      
      ما را همه به نام شریفت شناختند
      داده خدا به ما چه بهایی چه قیمتی
      
      ما اوج عشق را درِ این خانه یافتیم
      در هیئت حسین خدا را شناختیم
      
      دنیای بی تو پر ز غم و رنج آور است
      دنیای با تو مثل بهشت است محشر است
      
      رحمت به آن که داد همین نکته یاد ما
      هر کس نشد گدای تو از سگ نجس تر است
      
      ما از همه لذایذ دنیا گذشته ایم
      گریه به زیر پرچم تو چیز دیگر است
      
      گویند نوکران و کنیزان خانه ات
      عرض ادب برای تو با اشک بهتر است
      
      یک روز می رسد که به لطف دعای تو
      بانی مرگ ما تن پر زخم و بی سر است
      
      هر شب برای حنجر تو زار می زنم
      یاد بریدن سر تو زار می زنم
      
      محمد حسین رحیمیان