آموزش مداحی و اشعار مذهبی

     چشم مرا پیاله ی خون جگر کنید
      هر وقت تر نبود به اجبار تر کنید
      
      من کمتر از گدای شب جمعه نیستم
      خانه به خانه دست مرا در به در کنید
      
      بدکاره ها به نیمه نگاهی عوض شدند
      مارا فضیل فرض کنید و نظر کنید
      
      این تحبس الدعا شدن از مرگ بدتر است
      فکری برای این نفس بی اثر کنید
      
      باید برای سوختنم چاره ای کنم
      این روزه روزه نیست برایم سپر کنید
      
      العفو گفتنم که به جایی نمیرسد
      ذکر حسین حسین مرا بیشتر کنید
      
      در میزنیم و هیچ کسی وا نمیکند
      پس زودتر امام رضا را خبر کنید
      
      علی اکبر لطیفیان
    
      *********************
       
       
      بیا که عبد مطیع خدا شدن خوب است
      شبی به خاطر او سر به را شدن خوب است
      
      تمام حرف همین است که گنه نکنیم
      ز آن چه نفس بخواهد جدا شدن خوب است
      
      شده به یک سحری صاف کن دل خود را
      به آیه های خدا با صفا شدن خوب است
      
      به دل حقیقت محبوب را تو پیدا کن
      ز عشق های مجازی رها شدن خوب است
      
      چرا به پیش خلائق تو خم کنی سر خود ؟
      شبی مقابل دلدار تا شدن خوب است
      
      صدای اهل قبور است می رسد بر گوش
      که : آی بنده رفیق دعا شدن خوب است
      
      از این دو دیده به غیر از گنه نشد حاصل
      ببند چشم ، که اهل بکا شدن خوب است
      
      ببین که قافله ی عمر می رود از پیش
      مرو به خواب که دور از خطا شدن خوب است
      
      مگر که بخت کند رو ، طبیب را بینی
      به درد بندگی اش مبتلا شدن خوب است
      
      در این لیالی رحمت اگر خدا خواهد
      مسافر حرم کربلا شدن خوب است
      
      رضا رسول زاده
       
      *********************
       
       
      امشب ای خالق یکتا همه را می بخشی
      در شب قدر،خدایا همه را می بخشی
      
      ای کریمی که همه ریزه خورخوان توأند
      سفره ات هست مهیّا همه را می بخشی
      
      گر چه ما غرق گناهیم ولی از سر لطف
      می کنی باز مدارا همه را می بخشی
      
      به علی،احمد و زهرا،به حسین و به حسن
      تو،به این حُرمت اَسما همه را می بخشی
      
      مِهر و کینه دو پر و بال عروج دل ماست
      به تولّی و تبرّی همه را می بخشی
      
      شیعه ی حیدر و آتش ... چقدَر بی معناست
      مطمئنّم که به مولا همه را می بخشی
      
      دست خالی نرود هیچ کسی از این جا
      تو در این لیله ی احیا همه را می بخشی
      
      آن قدر لطف و عنایت به همه داری که
      نه فقط اهل دعا را همه را می بخشی
      
      یک نفر گر که دعایش به اجابت برسد
      شک ندارم که تو یکجا همه را می بخشی
      
      به خدایی تو سوگند که در وقت سحر
      وسط گریه و نجوا همه را می بخشی
      
      پر توبه بده تا سوی تو پرواز کنم ...
      ... تا ببینم که چه زیبا همه را می بخشی
      
      من زمین خورده ام امّا نه شبیه عبّاس
      به زمین خوردن سقّا همه را می بخشی
      
      محمد فردوسی
       
     *********************

       
       
      گرچه پرم وا میشود با ذکر استغفارها
      پرواز دشوار است با سنگینی این بارها
      
      گرچه تو خوبی من بدم هربار گفتی آمدم
      توفیق پیدا کردم از فیض نگاه یارها
      
      صد بار گفتم عاقبت یک بار تویه میکنم
      آخر نمی آید چرا یک بار، این یک بارها
      
      من هرکجا که رو زدم رویم خریداری نداشت
      پس بعد از این دیگر بس است رفتن سوی بازارها
      
      دل مرده گشتم از گناه دل خسته ام از اشتباه
      دیگر نمی لرزد دلم از دوری دلدارها
      
      وقتم کم و راهم دراز با این گدا قدری بساز
      هر جا روم سد میکند راه مرا دیوارها
      
      سودی نمی بخشد اگر شب زنده داری های من
      پس خوش به حال لذت خوابیدن هشیارها
      
      گاهی ادا گاهی قضا گاهی خدا گاهی خطا
      خسته شدم جان خودم از این همه تکرارها
      
      گیرم مددکاری برای کار من پیدا نشد
      نام علی وا میکند آخر گره از کارها
      
      ذکر و دعای بی علی مثل غذای بی نمک
      از برکت نام علی شیرین شود گفتارها
      
      من سال ها دیوانه ی ایوان طلای حیدرم
      عشق است با نام علی سرها رود بر دارها
      
      گفتم مرا یک کربلا مهمان کن و جانم بگیر
      بس کن برایم ناز را در پای این اسرارها
      
      **
      اجرا شده توسط حاج منصور ارضی در شب بیست و یکم ماه رمضان91